Kurban olmak için çok küçükler

Beyza, komşusu tarafından boğularak öldürülüyor, cesedi sobada yakılıyor. 4 yaşında 

Adı yok, ölü doğduğu iddia ediliyor, ceseti kamyonun altına atılıyor. 1 günlük.  

Doruk, annesi tarafından dövüldüğünden şüpheleniliyor. 6, 5 Aylık  

Rojin, babası ile birlikte boğazdan ceseti çıkartılıyor, intihar olup olmadığı araştırılıyor. 5 Yaşında  

Bitmiyor bu haberler, her gün yeni bir tanesi ekleniyor. Bu sondur diye diliyorum ama sonu gelmiyor.  

Dayanamıyorum bu haberleri okumaya, bu yavruların fotoğraflarını görmeye.  

Küçücük bedenlere şiddet uygulanması, taciz edilmesi, tecavüze uğramaları, kaçırılmaları, hatta aileleri tarafından yaşam haklarının ellerinden alınması haberleri her gün yenileniyor. Haber izlemeyeceğim, gazete okumayacağım diyorum ama bir şekilde karşıma çıkıyor. Üç maymunu oynayıp kendi dünyamda işime gücüme bakayım diye düşünüyorum. Benden mutlusu olmaz o zaman ama.... Bir kadın, bir anne, bir insan olarak nasıl görmezden gelebilirim ki?  

Peki ya bu şiddeti, acımasızlığı, vahşeti yaşatanlar nasıl insanlar? Nasıl bir yaşam tarzı, nasıl bir psikoloji, nasıl bir düşünce tarzı bu eylemlere sebep olabiliyor, ben bahane kabul edemiyorum. Bir zerre bile acıma duygusu, sevgi kırıntısı yok mu yüreklerinde.. Yoksa yürek yok mu bedenlerinde..