Kürsünün Cilası kurumadı daha Hoca Efendi yazıyor ” Made İn Devrim “ Türkçe

Dünya çapçak
Okyanuslar da yüzebilmek maharet ister..
Balıklar da esir

Bir öğlen vakti;
Vatan Sakarya Kuvayı Milliye Parkında oturmuşum
Savaş tepesinde pir yaralı beyazımsı güvercinleri gördüm
Gözlerinin gözyaşı deresi kurumuş çöle dönmüş
Göğsünde madalyası tek övüncü
Tek ayaklı tek kollu gaziler
Devlet yüzlerine bakmaz
Bayramdan bayrama ön safhalarda yerleri
Delik ceplerine 1-2
1-2 belki 3 kuruş daha atar
Kuyruklarda bitmeyen
Dallanan budaklanan
Morumsu salkım salkım çilesi
 Dertle bıkkınlıkla anladım ki
İnsanı yavaş yavaş öldürüyorlar

"Yurdunu  sev, yurdunu koru"

Bana dokunmayan çok yaşasın devri
Candır zayiatı  ( bi eğitim zayiatı )
Bunların çoğunun muhtemelen kaydı kuytu da  yoktur

Ey ESANSLI tanıdık!
Yüreğimi açarken dikkat et!
Kırılmış… Kalanlar da kırıldı kırılacak
 Umut ince uçlu bir kalem
İpek kasıkbağı da alerji yapar
Kan pıhtılaşır an gelince
 Sardunlar kopar
Unutmadan naçar
Mutluluk hapını da yazıver doktor

"Biz de çocuktuk biz de çocuktuk  "

 “Farklı açılardan bakabilmek hürriyettir”  
Yazdan kalma yeşilliği çıplak ayaklarım
İnan ki gıdıklasalar hep güleceğim

Hey gidi efeli 
Kar çiçekleri taçlandırmış
Hayalimde gariban bardakta yarım kalan rakım
 Kilitler altından camekânlar ardından 
Can alıcı göz kırpıştırmak faydasız

Ey toplumdaş!
Yerinde saymak, durmak yasak!
Yolcu gene yolunda gerek
 Yol üstünde çok taş var
Toplanacak…
Toplamadan geçip, gitme!…

  “Şiir,  bir kez daha işe yarasın diye “
Yaz! Yaz!

Made in Devrim
 Ağzından suyu aka aka devrimleri
Bir yazıyor ki yazman
 
Otobanlarda kim yakalayabilir ki sizi o süratle?
Tüyü bitmemiş yetimin hakkınla yapılan
 Asfaltta kayıyor resmen
(Mübarek kız gibi kokuyor 
 Dürtüyor bir şeyleri şeytan  )
Türü ne fark eder bıyıklı erkekler ya 
Made in Amerikan
 Arabasında
Nutuk atanlar derun hoca
 Efendi efendi

Uyutanlar...
Uyuyanlar bi muazzam canım
Kelebek kanatlarında yaldızlarla
Okuyarak,  üfleyerek
Ne varsa uçurdular
Uçurdular…

Yanıt verin yüz karaları
Asrın aslın mikrofilmleri  

-  Ah! Analar yeniden ağlamasın...

  Kalbimi hep örselemekte
Darağaçlarında asılı karanfiller   
 Bir kırmızı gonca 
O çocukların “ tırnağında kaya kınası”
O eski tüfekler başköşelerde halen
 Eyvallah salar

Onlar ne üçün kim üçün öldüler?

Kitapları açıp okumaz mısınız?
Gerçeklere gözlerinizi sıkıca kapatsanız da
Babayiğit seslerini duymaz mısınız?

Ezgiler barışa ilişkili içimi yakar
 Ciğerimde martı sesleri, oysa deniz çok uzak
“Gak… Gakkk!  “ ne ötersiniz kargalar anlayın baca kalmadı ısınacak
Tez bahar gelsin serçelerin bitimsiz serkeşliği tekrar yazılacak 

 "Kafamda çatlak mı var, ne derdin? "

Hadi dost bildiklerim durmayınız
Bir öğlen vakti daha bitti
Sizi de bekleyenler vardır
Şimdi sabırsızlıkla hastalarım da beni bekler…
  Hastalarım beni elimden tanır…
( Canlarını hiç acıtmıyormuşum…)

Geçenlerde; 
Bir doğulu teyzem
Türkçe bilmezmiş ama
Saydım, tam 1o kez teşekkür etti
Sadece ; “CANIM BENİM” diyerek…

Bütün garipliğimle öyle sevindim ki
ANADOLUMUN can çocuğuyum
Bizler karşılıklı sevgiyle varız

Büyüyoruz...  "Gülü gül ile tartanlar " aşkına

Ey dikenli gül bahçesindekiler!
Benim firez,  güz güllerim
Bir daha 12.00 - 13.00 saatleri arasında görüşmek üzere esenlikle kalın…

İnanın saklımda çok şey var…
Hayat okulunun muhasebe bölümü öğrencilerinin hep zarar edenlerin hanesinde olanları da sırası geldikçe yazacağım…
6000 lira elektrik borcundan dolayı önüne koyulan üç yoldan birini seçen Resmiye Hanım, 14 aylık evli iken üstüne devrilen süt kazanından yanan,  yanık yüzlü Zahide’m…  
 Elif anam! Bir gün ama bir gün mutlaka köyüne gidelim…
Erol amca gülenler gülsün,  Müzeyyen SENAR  “ Ben Seni  Unutmak İçin Sevmedim” i söylerken ayaklarımız uysa da uymasa da yine dans edelim.

Daha neler, neler?
Dinlerseniz, yazarsanız, okursanız herkesin bir zorlu öyküsü vardır…Her yüreğin penceresi açılır..
  ...O pencereleri içeri,  dışarı açmak, olanı biteni anlamak  üçün emek ister...

Sevgili benliğim…
Nil, Nili, Nilgün adın her neyse işte ne fark eder?
Hepsi gerçeğin
Soyadım babamdan özünden;  “SEVEN “

Malûm!
Çok özlemişim kalabalıkta yalnızlığımla konuşmayı,
Daldan dala atlamaktan dünyada yorulmam,
Ekmeğimin peşimde koştururken (mecburen ) akıl sevişmelerime ara vermiştim.

 
Dilimde, kalbimde koltuk değneğim şiir hazinesi ...
    
 " - Dövmeyin beni amcalar, dövmeyin n'olur
duyulursa kırılır sonra içimdeki o ince dal"

Nil  Alaz