- Kategori
- Deneme
Kuru fasulye pilav ve
Odada oynuyordum. Kapı açıldı ve içeriye korku dolu yüzle o girdi ve ardından kapıyı hemen kilitledi.
Korkma, sadece biraz sinirlendi, ben de ondan kaçıp buraya saklandım. Sarıldı bana. Titriyordu. Kimden korkup kaçtın? 0, o işte, biliyorsun o....Ama o kimseye zarar vermez ki, o benim, o....
Korkunç bir ses eşliğinde kapı yumruklanıyordu.
Bu o olamaz, o sakindir, yumuşak yumuşak konuşur, elleri minnoş minnoştur, severken hafifi bir esinti olur, insanın içi mutlulukla dolar. Bu nefret neyin nesi?
Ben bir şey yapmadım. Gerçekten masumum. Bir yanlış anlama var. O anlaşılana kadar buradan çıkamayız.
Çık diyorum sana odadan, söz bir şey yapmayacağım, sadece, sadece, sen sen, sen nasıl böyle bir şey yapabilrsin, ben ben, ben varken.....Çık, çık diyorum sanaaaa!...
Daha sıkı sarıl bana, birazdan her şey geçecek, söz, sakına ağlama, sarıl, daha sıkı sarıl bana, koru beni, kurtar.
Bütün bunlar olurken sen neredeydin? Odada. Niye ses vermedin? Korktum. Ben senin odada olduğunu bilseydim hiç öyle davranır mıydım? Davranmaz mıydın? Senin yerin başka, asla, gel bakayım buraya, sıkı sıkı sarıl bakalım bana, ohhhh, sen var ya sen, çok başkasın; hem ben onu yanlış anlamışım, o konuyu, şimdi her şey tatlıya bağlandı.
Elinizi öpeyim. Öp bakalım öp, ama bu arada çok korkmuş bak, yazık değil mi, onu da yanaklarından öp, hadi bakalım, hadi, sofrayı kurun da karnımızı doyuralım, herkes çok açıktı. Sen de gel bakalım yanıma otur, birlikte yiyelim; neydi?
Kuru fasulye pilav ve yanında cacık!