- Kategori
- Güncel
Kutlu Noel'ler!

Bir yılı daha bitirdik… Yeni bir yıla giriyoruz. Ve ben bu vesileyle BÜTÜN MÜSLÜMANLARIN NOEL’İNİ GÖNÜLDEN KUTLUYORUM!..
Şimdi kimse kalkıp da bana: “Bu nasıl saçma bir mesaj, Müslümanın noeli mi olurmuş” falan demesin… Olur güzel kardeşim, olur. Biz böyle Müslüman olmaya devam edersek noelimiz de olur, paskalyamız da olur, cadılar bayramımız da olur; bize ait olmayan ne varsa her bir şeyimiz de olur…
Şimdi şapkamızı önümüze indirip bir düşünelim bakalım… Ama dürüst olalım!
Birçoğumuz Müslümanız, sözde…
Yalan, dolan bizde… Sahtekarlık, aldatmaca bizde… Kibir… Riya… Bencillik… Bananecilik… Cehalet almış yürümüş… Merhametten zerre yok… Zorda olana yardım kimin umurunda…
İnsanlar açlıktan ölüyor!
Allah, bütün yarattıklarının rızkına kefildir. Bana rızkımı veriyor, ben tıka-basa yiyorum…
Çocuklar soğuktan donuyor!
Ecel gelince, her şey bahane… Demek rızkı tükenmiş yavrucakların… Benim çocuğum kombili, sıcacık evde mışıl mışıl uyuyor.
Her yerde savaşlar var, bir sürü masum insan ölüyor!
Allah zalimleri kahretsin…
Hepsi bu kadar mı?
Evet, bedduadan başka ne yapabilirim ki, benim etim ne budum ne? Her namazdan sonra dua da ediyorum Müslümanlara…
Allah kabul etsin, namazını!.. Oruç da tutuyorsundur?..
E tabi, yani… Oruç, nefsimizi terbiye eder!..
Orucunu da Allah kabul etsin! Zekat veriyor musun peki?
Eh, iyilik söylenmez, üç-beş veriyoruz işte…
Üç-beşle oluyor mu bu? Malımızın kırkta birini vermek gerekmiyor mu?
Geçen seneler çok verdim ama şimdi borç, harç… Her zaman olmuyor ki!...
…
En son ne zaman aç bir çocuğu doyurduk? Yokluk, sefalet içinde, belki de bir lokma ekmek için birçok şeyi feda etmeye zorlanan biçare bir kadına, hiçbir şey beklemeden, ne zaman yardım elimizi uzattık. Günde bir öğün yemek yiyerek okumaya çalışan gariban bir öğrenciye en son ne zaman üç kuruş! verdik.
Umreye gideceğim kardeşim, para biriktiriyorum… Allah nasip ederse her yıl gideceğim…
Git, kardeşim. Allah kabul etsin!.. Git güzelce tavaf et Kâbe’yi; en büyük taşları at, mermer şeytanlara!..
İnşallah…
Ama keşke şunu anlayabilseydin: Allah’ın evi, insanın kalbidir. Keşke kalbini tavaf etseydin Kâbe’den önce… İçindeki kibir ve bencillik şeytanlarını taşlasaydın. Sonra o parayla fakir bir ailenin geçimini sağlasaydın.
Keşke anlayabilseydin şunu: sen gerile gerile, göstere göstere yaptığın o ibadetleri sadece kendin için yapıyorsun. Bunları yaparak belki Müslüman olabilirsin... Ama başkaları için bir şeyler yapmaya çalıştığın zaman “İNSAN” olursun…
Keşke önce İNSAN olmayı tercih etseydik…