Kutular

Dün akşam çekmecemi karıştırırken 4 tane boş kutu buldum. Hiçbirini atmaya kıyamamışım , aslında masa üstünde de kullanmakta olduğum çeşitli boyda kutular var. Şöyle bir düşündüm de her birinin bir hikayesi vardı.

Kutunun boyu küçüldükçe, verdiğiniz kişinin beklentileri de artıyor. Ne güzel bir meraktır...İlk elinize aldığınızda açana kadar ki geçen zaman diliminde belki onlarca şey tahmin eder durursunuz. Kimi zaman ummadığınız kadar güzel birşey çıkar kimi zaman da adeta gizli bir hayal kırıklığı yaşarsınız.

Bazen çok gösterişli bir kutudan çok sıradan bir şey çıkabilir bazen de sıradan görünen bir kutu size sevinçden çığlık attırabilir.

Aslında her hediye bir kutuda geldiğine göre hepsi de değerlidir ama söz konusu insan olunca beklentilere cavap veremezse sevinç yerine kendini değersiz bile hissettirebilir. O yüzden ben genelde sade görünümlülerini seçmeye çalışırım. Ama içine koyduğum şey bana göre hep değerlidir.

İnsanları da çeşitli kutulara benzetirim. Ama tamamiyle açıp içini görmek neredeyse imkansızdır ama yine de bir fikir sahibi olabilirsiniz.

Bazen çok gösterişli albenisi olanları tanıdıkça ne kadar sıradan hatta içlerinin boş olduğuna şahit olursunuz bazen de dikkat çekmeyen birinin aslında ne kadar çok meziyetlere sahip olduğuna şaşırıp kalırsınız.

Yani hiç bir kutu aslında göründüğü gibi olmayabilir !

Bir de, kutuların içinde başka kutular bulunur...Açtıkça başka kutular çıkar içinden...

İşte büyük gizem buradadır ! Her kutuyu açmak adeta bilmece çözmek gibi heyecanlandırır insanı...

En çok merak edilenler ise kilitli kutulardır. Açmak için bir anahtara ve size duyulacak güvene ihtiyaç vardır. Ve tabii ki sevgiye...

Saklı Kutular Gibi...

Açarak;
Hep açarak;
Ama asla "süpriz! " sesini duymadan...
O küçük kutuyu bir başka kutunun içine sakladım ben...

Ve sanki her mevsim kabuk değiştirip...
Ama eski kabuklarından sıyrılmadan,
Ne kadar kalınlaştı derim...
Korku da üzerimde;
Aşk da...
Nefret de üzerimde,
Sevgi de...
Ve eski bir dil yarası da ,
Hüzün de üzerimde,
Neşe de...
Ve kopartılmış bir dostun özlemi de ...
Çiğlik de üzerimde,
Sakince gülümseyen olgunluk da,
Kıpır kıpır birşeyler heryerimde,
Ve kıpırtısız yorgunluk da...
Açarak;
Hep açarak,
O küçük tohumu bir başka kutunun içine sakladım ben...

Banu Mertyürek

Sevgiler...