- Kategori
- Şiir
La Femme Fatale... (Ölümcül kadın...)

kadıköy rıhtımı. bazen denizler karanlıktır, yoksa ben mi maviydim?
Göz perdelerim geceye açık, penceremde hiçliğin kuşları...
Gece, bütün karanlıkları giyip geliyorsun,
Bütün bir siyah sarmalamış tenini.
Bir gözünün akı var şiirler çaldığım,
Bir dişlerin var sedeften, sözcüklerimi çiğneyen...
Sana bir ışık demeti sunuyor kalbim;
Gölgen secde ediyor ayaklarına...
Her cehennemde yanacak kadar masumuz.
Bütün zindanların kapıları bize açık...
Sarhoş bir akşam dönüyordu başımda,
Yanı başımdaydın.
Tüm uzaklardan geliyordu sesin.
Kendinden başka herkestin...
Sol bileğinden yakaladım korkularını.
Tedirgin parmak uçlarında geçmişin kanıyordu...
II)
La Femme Fatale; siz, bayan...
Azap çiçekleri açıyor gözlerinizde,
Kirpiklerinizde sallanıyor dişil bir idam...
La Femme Fatale; siz, bayan...
Her erkekten intikam tel örgüleriniz, bedeniniz...
Oysa tüm kapıları açıktır ruhunuzun...
La Femme Fatale; siz, bayan...
Ojeli tırnaklarınız olmalıydı oysa, siyah ojeli...
Nasıl, nasıl da yakışırdı size, ellerinize...
La Femme Fatale; siz, bayan...
Evren bir toz olmuş avuçlarınızda.
Her uzağa benden yakınsınız.
Yaralı bir kuşun kanadı acıyor yüreğinizde...
La Femme Fatale; siz, bayan...
Dokunduğunuz simitte martılar
Parmak izlerinizi kemiriyor...
La Femme Fatale; siz, bayan...
ömerbesimyaviç