Lanet olsun içimdeki hayvan sevgisine!

Niçin bazı insanlar etraflarında hayvan olmadan yaşayamazlar? Bu onlara verilmiş bir armağan mıdır yoksa 'lanet olsun içimdeki hayvan sevgisine' dedirtecek bir ironi mi?

İtiraf ediyorum ki; ben ve bana bu genetik hastalığı bulaştıran ailemde iflah olmaz hayvanseverleriz. Ben ve benim gibiler ne kadarız bazen gerçekten merak ediyorum... Sadece evde hayvan beslemekle kalmayan, yaşadığı bölgelerde, sokakta ne kadar yaralı, bakıma muhtaç, yavru vs. varsa mıknatıs gibi onları kendine çeken ve bakan... Bakmakla görmek arasındaki en büyük farkta bu galiba, kimi sokaklarda, hayatında hiç bir yavru ya da yaralı kedi-köpekle karşılamamışken kimiyse onlarcasını bulup bakımını üstlenir. Yoga, meditasyon bir yana hayvanlarla kurduğunuz bu iletişim zamanla sizin en büyük rahatlama kaynağınız, kaçış dünyanız haline geliyor. Hayvanlar hakkında nötr düşünceleri olanlara bir tavsiyem en kısa zamanda kendiniz için bir adım atın, bir hayvanla yakınlık kurmayı deneyin. Emin olun ki; zamanla kazanacağınız bu tecrübe aklınıza şu soruyu getirecek.. Hayvan sevmeyen insanlar bu eksiklikle nasıl yaşarlar?