- Kategori
- Güncel
Lefter Küçükandonyadis, Türk futbolunun dev çınarı, ordinaryüs anısına

13 Ocak 2011 Büyükada Prİnces Otel de Lefter dostları ile sohbet sonrası dinleniyor.
"VER LEFTERE YAZSSIN DEFTER"
Yıl 1975, İstanbul, Dolmabahçe. İlklerle dolu bir tarih
25.05.1975 , Saat:16:30 , İstanbul İnönü Stadyumu-Dolmabahçe. Hakem: Talat Tokat.
Türkiye 1. Ligi Futbol karşılaşması. Maç:FENERBAHÇE-GİRESUNSPOR
Gol: Dakika 51 Alpaslan Eratlı. Fenerbahçe Giresunspor'u Alpaslan'ın orta sahaya yakın yerden attığı golle 1-0 kazanmıştı. Bu gol hala hafızalarımda, gol "Yeni Açığın" bulunduğu kalye atılmış.
25.05.1975: hayatımda bir çok ilki yaşadığım tarih. Sevgili Fenerbahçemle Fenerbahçelilerle, stadyum ile ilk karşılaştığım tarih. "Eski Açık" namı değer deniz tarafı tirbünlerinde oturduğum ilk tarih. Gözlerimle gördüğüm ilk Fenerbahçe golü ve galiyebiyeti. Brezilyalı antröner Sinyor Lakablı Didi'yi gördüm ve şahit olduğum ve ilk Fenerbahçe Şampiyonluğunu gördüğüm tarih. Kaleci Yavuz Şimşek, Serkan Acar, Ziya Şengül, Golcü Osman Arpacıoğlu ve Cemil Turan ile ilk tanışmam. ( Yıllar sonra Osman Arpacıoğlu ile Eczacıbaşında bir projede beraber çalışma onurunuda yaşadım). İlk Fenerbahçe formamı orada giydim, Galatasaraylı Cumhur abim almıştı triko bir formaydı. Meşhur çubuklu formamız. Galatasaraylı Fikret abim elimden tutarak götürmüştü beni o maça.
Efsane futbolcular Lefter'i, Can Bartu'yu , Datcu'yu, Metin Oktay'ı, Yasin-Gökmen Özdenak kardeşleri, Fatih Terim'i, Engin Verel'i, Şenol Güneş'i, Ali Kemal'i orada duymuştum, orada üstüne oturduğumuz eski gazetelerden okumuştum.
O tarih hayatımın en mutlu anlarından biriydi, 10 yaşında bu ilkleri yaşadığım için çok mutlu olmuştum.
Üsküdar'dan motor ile karşıya Dolmabahçe'ye geçerken ATATÜRK'ün evini Dolmabahçe Sarayını gördüğüm, Sarayın yanından geçip İnönü stadına girdim tarihtir 25 Mayıs 1975.
Bu anılarımın arasında Nükhet Duru ve Seyyal Taner ile tanışmam var. Üzerine oturalım diye Fikret abimin alıp bize verdiği Pazar dergisinden tanıdım onları. İlk çıplak kadınları da o dergide gördüm. İlk sansürlü yayınıda o dergide gördüm, oraları buraları yıldızla boyanmış kadınları gördüm.
13 Şubat 2011.
Yer Büyükada, Prenses Otel Restoranı. Eşimle kahvaltımızı bitirip sohbet ederken, merdivenleri tanıdık bir yüz tırmanmaya başladı, Yüzünde muhteşem bir gülümseme, tanıdım Evet Oydu Efsane futbolcu Lefter KÜÇÜKANDONYADİS. İçeri girer girmez etrafı süzdü ve herkese gülerek günaydın, nasılsınız diye hitap etti. İlk fenerbahçe maçına gidişimdeki heyecanı tekrar yaşamıştım, Hastalıktan yeni çıkmış olmasına rağmen camın kenarındak koltuğa çevik bir şekilde oturuverdi ve berbaeberinde gelenler ile otel çalışanları ile sohbete başladı , yaptığı espiriler, otel yöneticisi hanım efendi ile espirili ve sevgi dolu muhabbeti bizleri kahkaya boğmuştu. Saatlerce camın önünde oturdu, herkesle tektek ilgilendi sohbet etti. Keyifli neşeli bir insanmış.
Onu, yani Ordinaryüs Lefter KÜÇÜKANDONYADİS'i ilk ve son görüşümdü, elini ilk ve son tutuşumdu.
13 Ocak 2012.
Nur İçerisinde yatsın. Fenerbahçe'li Lefter "Ver Leftere yazsın Deftere" ...
Tüm spor camiasının başı sağolsun.
Saygı ve Sevgilerimle
Ali CANTAŞ