- Kategori
- Şiir
Leylek !

Avcı şu leyleği gör, hoflan geleceğinden
Vurduğun her canlı, sana vebaldir bilesin,
Ne istedin yenmez, tüyü giyilmez, leylekten!
Birde başına geleni bilirsin kahpe felekten. . .
* * * *
Karnı doymaz açsın, şükür bilmesin
Avın bir adabı var, insanlığında, bilmeli,
Acıkınca hayvanlarda avlanır, iç güdüsel
Ya sen ne istedin mantıksız, garip leylekten.
* * * *
Bir sabah, bismillah, gazetemi aldım elime!
Baka kaldım! Siyah beyaz rengine, asil mi asil.
Gökyüzünde, semah yaparken, göğe yükselişi. . .
Utandım, avlakta görünce, ayağı kırık garip leyleği,
* * * *
Mütecesis çocuk sorar anneye,”ben nerden geldim!”
Valide, havaya bakar, semah yapan leyleği gösterip,
Hafif kızaran bir yüzle, onlar getirdi, söylemdeki gizi bil.
Sonunu düşün be avcı, Çekilen her tetiğin vebali var..!