Masal...

Masal bitti!!

Bırak sensiz kalsın mevsimler bir süre..

Bırak ilk bahar tanımasın seni...

Bilmesin yüreğindeki o derin sevgiyi..

İzin ver yüreğine ağlasın..

Zaman ver kendine, bırak bir süre yalnız kalsın..

Bildiğin herşeyi unut ayrılığa dair, bu ayrılık bildiklerin gibi değil..

Hani şiirler vardır, yetişir çoğu zaman imdadına..

O kırık dökük cümleler sevdigin şairlerden, aklına gelir bu zamanlarda..

Hepsinde kendine ait birşeyler var..

İsyan var ayrılığa o satırlarda..

Sitem var sevgiliye söyleyemediğin,

Belki de,

Üstü kapalı dörtlüklerde anlamak istemediğin bitiş var...

Sevgili...

Üzgünüm olanlar için..

Üzgünüm yarı yolda bıraktığım için ..

Üzgünüm kırgınlıkların için..

Farzet ki masaldı yaşananlar..

Bizde bu masal ülkesinin aşka dair kahramanları..

Okuduk heyecanla ve sevgiyle birbirimizi...

Elbet bir son var sevgili...

Her masal gibi bu da bitti!!

1983 te Bu güzel istanbul' da uyandım 9 aylık uyukudan:)) Sıcak bir ağustos sabahıymış... İnsanlar..