- Kategori
- Aile
Masal oldun
HAYAT DURDU. YAŞAM BİTTİ. BAYRAMIN ÜÇÜNCÜ GÜNÜ SABAH 10:00'DA BABACIĞIM DUALAR İÇERİSİNDE EBEDİYETE GÖÇTÜ. ARTIK YOK. MASAL OLDU.
TEK TESELLİM BAYRAMDA CENNET KAPISININ AÇIK OLDUĞU VE SORGU SUAL OLMADIĞI. GÜNLERDEN PERŞEMBE OLUŞU. EVİNDE, YATAĞINDA, ZEMZEM İÇEREK VE DUALAR EŞLİĞİNDE ARAMIZDAN AYRILIŞI.
ÇOK ÜZGÜNÜM.
TEK DİLEĞİM BABACIĞIMIN CENNETTEKİ KULLARDAN OLMASI.
MEKANIN CENNET OLSUN BABACIĞIM. NURLAR İÇERİSİNDE UYU. ÖZLEMİN ŞİMDİDEN ÇIĞ OLDU YÜREĞİMDE. DAYAN YÜREĞİM DAYAN BU ACIYA.
İLK ŞİİİRİMİ HASTALIĞINI İLK ÖĞRENDİĞİMDE YAZMIŞTIM VE SAKLAMIŞTIM KİMSELER GÖRMESİN DİYE. ŞİMDİ PAYLAŞMA ZAMANI.
BABACIĞIM
Henüz diri, hasta bedenin
Hiçbir şeyden habersiz yatmaktasın
İçten içe çürürken bedenin
İleriye dönük hayallerin
İçime akmakta korlar gibi kızgın.
Gözlerin gözlerime değdiğinde
Kaçırmak istesem de bakışlarımı
Cansız hayalin yerleşiyor kederli yüreğime
Haykırıyor yüzüme gerçeğin ta kendisi
Kabullenmek zor, hem de çok zor bu acıyı
Hele hele saklamak senden olup biteni
Ve rol yapmak her şey yolundaymış gibi.
Yalana inanmak ilk defa umuda tutunmak gibi
İyileşeceğin fikrine sığınmak işin kolayı
Hayat denen fani dünyada
Verilecek bir gün son nefes elbette
Yangın yeri alev alev, harlı, can pare pare
Bir hoş seda olup gideceksin göz göre göre
At pazarı değil ki kızım can pazarı bu diyorsun bir keresinde
Haklısın da babacığım çaresizim Cenab-ı Hakkın emri karşısında.
23.02.2010
YETİM KALAN O
Senin için öldü dediler
Mahalle Camisinden sala verdiler
Cenaze namazını kıldılar
Şaka yaptılar değil mi ölmedin babam?
Gözyaşıma aldırmadılar
Bir arabanın arkasına koydular
Yeşil bir örtüye sardılar
Alıp seni götürdüler
Yığılıp kaldım tabutunun başında
Ağlama ölüm bizim için dediler
Yardılar toprağı bıraktılar içine
Bir kürek, bir kürek daha örttüler üzerini
Yüreğim parça parça, can kapkara
Yetim olduğumu haykırdılar acılı bakışlarda
Sağım solum kuru kalabalık da
O yüzden mi savruluyorum rüzgârında
Fısıldaşıyorlar işaret edip edip beni
İşte diyorlar yetim kalan o
Alnıma iri puntolarla yazılıyor YETİM olduğum
Titrek dudaklarım sesleniyor durmadan “baba, baba, babacığım”
Dön ne olur geriye, yokluğunun acısı benzemiyor hiçbir acıya.