- Kategori
- Şiir
Masallar aynı, değişen masalcı…

Gönüllüysen gözünü açmamaya, kim ne yapsın sana
Masallar aynı, değişen masalcı…
Esmeyen rüzgâr, ısıtmayan güneş mi olur.
Akan sudan göl, durgun sudan nehir mi olur.
Boşuna uğraşırsın açı tok, krizi yok göstermeye
Aydınlıktan gece, karanlıktan gündüz mü olur.
Susamamışsın, değerini bilmezsin suyun?
Yerin ayrılmış, zem zem manzaralı kuyun.
Karnın tok, sırtın pek, anlamazsın halinden açın
Milletin ahı tutar, senin de kaynar suyun
İşini kaybedenin feryadını, halay sanırsın
Açın halinden anlamaz, karnı tok sanırsın
Mahdumların şirket şirket üstüne kurarken,
İşsizlikten kıran girene, teğet geçti sanırsın.
Adalet midir mahdumlara ülkemin dar gelmesi
Reva mıdır Rabbin Clevelandı göstermesi
İşşiz muhtaç olmuşken bahsettiğin kuru soğana,
Çıldırtır milleti “gemiciklerinle””mısır” taşınması
.... .... ....anlaşıldı ve gereği düşünüldü,
Yine düz yolda yolunu şaşırmak bana,
Gemiciği dağdan aşırmak sana…
Bu masallar değişmediği sürece
Keloğlanlık bana, padişahlık sana…
Söz konusu ben isem mazeret hazır… kriz….
Sen isen…. lafımı olur hallederiz…
…. ….. ……
Haydi hayırlı traşlar……kim tutar seni…