Mavileyin

Mavileyin uyandım,

Güneş çizdim gökyüzüne.

Mora boyadım dağları,

Yanık türkülerin dumanını ekledim...

Az kızıl kattım sonra,

Ebabiller kanat çırptı,

Kuşların cıvıltısı azaldı gittikçe, dağların arasında.

Mor dağların başında,

Bir kara bulut,

Yanındayım sevdiceğim,

Hasreti unut...

Lacileri çektim gökyüzüme,

Parlattım düğmelerini tek tek.

Biraz yapraktan,

Birazda rüzgardan emanet,

Sesler dağıttım odama.

Ben seni,

Böyle yapraklı bir yerde sevdim.

Rüzgar eserdi başımızda birde...

Ve dereler çağlardı,

Ağustos böcekli, kurbağa sesleriyle karışık.

Yağmurlar boşaldı,

Köprüleri sel aldı.

Talanı bana kaldı.

Adım mavi olsun.

Yaşım mavi.

Gülüşüm mavi olsun.

Susuşum mavi.

Burçak tarlasında hasat olsun gelişin.

Bereketli...

Birdenbire kıyamet,

Birdenbire balbal...

Birdenbire anız olur,

Kalemimin karası...

Alınır mı bir avuç yıldıza,

Bir dirhem mutluluk?

Ak karanfiller içinmi,

Yıldönümü ,

Yaşdönümü...

Yakıştım mı yanına?

Bozuk çalmaya başladı,

Bu plağın iğnesi.

Cızırtılı, yağmurlu,

Ve eğrelti otu kokulu,

Çitli, böcekli,

Ve koşaradım pişmanlık çalıyor,

Son zamanlar.

Sanki bana batıyor...

Acının okkalısını,

Toprağa koymuşum.

Kanatmıyor.

Sızlatıyor ama...

Ama mavileyin,

Kuş olasım geliyor.

Ötesim gliyor cır cır...

Hep ağustos,

Tenha,

Lacivert geceler kadar çoğul.

Irgat pazarları kadar bir başıma...

Kavgadayım...

Kalb'ımı basarım,

Varsa yalanım.

Işıl ışıl yanıyor şehir.

Dumanı üstünde.

Çoktan gömdü kumrular,

Başlarını kanatlarına.

Tüylekleri bol olsun,

İyi bilirdik.

Uzar gider bu hikaye.

Yağmurlarla beraber.

Ben ağlarım o dinler,

O yağar ben ağlarım...

Mavileyin uyandım.

Başım akşamdan kalma...