MB'da yazılarıma yorum yapanlara ithaf olunur

Yazılarım için yorumlar alıyorum.

Yazılarına yapılan yorumlardan haz duyduğuna inandığım yazarlar gibi ben de bu yorumlardan büyük haz duyuyorum.

Her birinin benim için ayrı bir değeri var.

Hepsinden de inanılmaz derecede yararlanıyorum.

Bir yontu gibi hissediyorum bazen kendimi.

Yorumlarla düzeltilen, sanat eseri haline getirilen

Ne güzel, yazar ve okurlar tarafından kâh övülmek, kâh yerilmek…

Dedim ya işte aldığım hazzı anlatamam.

İyi ki varlar.

İyi ki varsınız.

İyi ki buradalar.

İyi ki buradasınız.

***

Sizin yazınızı okuyan okurunuzun bir anda akşamsefası gibi canlandığını düşünebiliyor musunuz?

Coştuğunu, çağladığını, derin düşüncelere daldığını, hatta eline bir kalem kâğıt alıp bir şeyler yazdığını…

Bam teline dokunup efkârlara saldığımız da oluyor, elimizde olmadan akordunu bozup tellerini kırdığımız da.

Size doğru koşarken dil sürçer de, kalem sürçmez mi?

Ne demiş büyükler; “Bir sürçen atın başı kesilmez”

Ne yaparsınız ki siz de bir insansınız işte.

Duymazsanız, hissetmezseniz yazamazsınız ki.

Bazen tellere mızrabı vururken ölçüyü kaçırdığımız da oluyor.

Şükür ki akord yapmasını bilen dostlarımız da var.

Boş ver böyle de olur demiyorlar.

Bir bakıma o şarkı öyle söylenmemeliydi diyorlar.

Ne güzel değil mi?

Hani ne demişler “Limanlar gemiler için yapılmıştır, fakat gemiler limanlar için değildir” Doğru bir söz.

Doğru da ne kelime, yol haritamız olacak bir söz.

Yazılar da böyle.

Limanlar gibidir.

Fakat okurlarımız her yazıdan sonra yine okyanuslara doğru demir alan yelkenlilere benzerler.

İfadesi zor bir duygudur, haz duyduğunuz bir yazıdan sonra demir almak.

O da bir ayrılıktır işte can yakan.

Kim bilir o limanda nasıl duygularınız, nasıl anılarınız kalır.

Biliyorum, siz de biliyorsunuz ki anılar güzeldir.

Fakat onlarla yaşanılmaz.

Yani onlara bağlanıp kalamazsınız.

Yenilere doğru açılmak gerek.

Yeni bir şeyler yaşamak yani.

***

Tutun ki ben bir gülüm.

Beni yetiştiren kimdir sanıyorsunuz?

Hiç düşünmeden söyleyeyim.

Sizlersiniz.

Dikenime tahammül edin demiyorum.

Kokudan yararlanıyorsanız mutluluk duyarım.

Ancak çok üzgünüm ki gül tuttuğunuz için eliniz de biraz koku, biraz da çizikler kalacak.

Lütfen onları güzel bir anı olarak saklayın.

Bir gün gerek duyar da tutunursunuz.

***

Yazacak öyle çok şey var ki.

Gökkuşağının altından geçmek istersiniz de geçemezsiniz ya.

Geçemeyeceğinizi bildiğiniz halde yine de ona doğru koşarsınız.

Renkleri büyülemiştir gözlerinizi.

İster kabul edin isterse etmeyin.

Sizler benim gökkuşağımsınız.

Sizi hissettikçe size baktıkça koşmaya, pardon yazmaya devam edeceğim.

***

Eğer lütfederseniz bir de isteğim olacak sizden.

Bu limana uğradığınız da ziyaretçi defterini boş geçmeyiniz.

Orda bir yazınız kalsın olur mu?

Eğer izin verirseniz sizin yazılarınıza da ben tutunurum.

Sevgiyle, sağlıcakla, muhabbetle…