Medeni insanlar böyle yapar!

Kapıyı çalar, kaçar koca çocuklar

Kaçırdıkları küçük, büyük mutluluklar

Yürek kilit tutmaz

Lady Godiva gibi sokaklara çıksam

Olmazsa kendimi dağlara vursam

Çiçektozlarına şarkı söylesem

Aşk çırılçıplak bindiğim attır

Aşkın vergisi yalnızlıktır desem

Yalnızlık bu zamanda çok konuşuldun          

Yine yıkandık, geçtik kına rengi gözyaşından

Şakağında kurşun izleri, yollara resmimizi astılar    

En çok duvar dibinde sözleşmiş, sevişmiştik

Ne çok “şey”   istemiştik

Senden kalan yağmurlu terk edişler

Dibine kadar içtik ateş suyunu

Mahallenin kül canı

Gül de  

Bülbül de

Yorulur

Birazcık mola verelim…

Nil ALAZ