- Kategori
- Şiir
Mor Taka

Mor takayla beyaz taka
Kardeş kardeş yatıyorlardı limanda
Güzel, sakin bir hava vardı
Sahibi bu kadar yatmak olmaz
Balık kokusu var ufukta
Hadi kalkıp dolaşalım koçum
Diye, Mor takayı mahmuzladı...
Beyaz takanın sahibi haset
Mor taka kalkar da, o durur mu
Limana yatmış uyunur mu
O da takıldı Mor takanın peşine
Mor taka, maşallah pek şanlı
Gerdanı, pek süslü, sahibi Keşanlı...
Beyaz takaya gelince, haset mi haset
Yüzü de ruhu gibi kirli hem de nalet
Her taka sahibinin huyunu alır
Elbette bulanık suda balık avlanır
Avlanır ama. O balık yenir mi
Kokmuş balığa balık denir mi.
Mor taka nereye gittiyse
Beyaz taka onu izledi
Mor taka Allah ne verdiyse tuttu
Beyaz taka hasetten
Ne yaptığını unuttu.
Akşam oldu sahiller ışıklarla süslendi.
Geri dönüş başladı.
Mor taka ağzına kadar balık doldu
Beyaz taka ise utançtan mosmor oldu.