- Kategori
- Kent Yaşamı
Motorsiklet kazası
İstanbul'da yaşamak, hem çok güzel ve keyifli , hem de inanılmaz ölçüde zor ve tehlikeli...
Cumartesi günü, Şişli'den Levent istikametine doğru, annemin arabasıyla kızımı dershaneden almak üzere , yola çıkmıştık. Dershanenin bulunduğu apartmanın önündeki yolcu indirme bindirme şeridine arabasıyla iyice yanaşan annem, benim arabadan inerek, dershaneden kızımı almaya gitmemi, kendisi de arabası için uygun bir park yeri bularak,arkamdan dershaneye geleceğini söyledi. Bende, kendimden emin ve güvenli olduğumu hissetiğim bir ruh hali içerisinde, arabanın kapısını açtım. Ve o saniye içerisinde arkadan süratla gelen motorsikletli bir kuryenin, açılan arabanın iç kapısına çarparak, havalandığına ve sonra bir kaç metre uzağına düştüğüne dehşetle tanık oldum. Motorsikleti kullanan adam bir yana, kullandığı motorsiklet başka bir yana savrulmuştu. Ben geçirdiğim şokun etkisiyle donakalmıştım. Annem de geçirdiği şokun etkisiyle motorsikleti kullanan adama bağırmaya başlamıştı. Böyle hiç beklenmedik, insan psikolojisini şoka sokan durumlarda, insanların yaşanan olaylar karşısında gösterdikleri reaksiyonlar çok farklı oluyor. Kimi insanın dili tutuluyor, benim başıma geldiği gibi, kimileri de büyük bir korku içerisinde bağırmaya başlıyor. O an aklımdan binbir türlü senaryo geçti. Ya motorsikletli adam arkadan süratle gelirken ben arabadan iniyor olsaydım?. Herhalde arabanın kapısıyla, motorsiklet arasında sıkışıp kalacak, kolum bacağım kırılacak ve kimbilir belki de aylarca yatağa mahkum kalacaktım. Üstelik, kaza sonrasında sakat kalma ihtimali de cabası..
Aradan bir kaç dakika geçti, geçmedi, motorsikletli kurye, kendisine gelip ayağa kalktı. Polise haber vermememiz için adeta yalvararak, kazanın olduğu bölgeden hızla uzaklaştı. Motorsikletli adamın durumu nedir? Bir yerinde kırık, çıkık var mıdır? İnanın hiç haberim yok. Adam suçlu olduğunu bildiğinden ötürü, polise ifade vermemek adına, öyle bir can havliyle uzaklaştı ki, şaka gibi.
Derler ya, kaza geliyorum demez. İşte bu kaza da , gelirken önceden haber vermedi. Herşey bir anda oldu, bitti. Neyse ki, kimse yaralanmadı, ölüm başımızdan teğet geçti..Demek ki, verilmiş sadakamız, daha görecek günlerimiz, milliyet blog köşesine yazılacak yazılarımız varmış.
Kazasız, belasız, sağlıklı ve mutlu günler geçirmenizi diliyorum...
- Toplam blog
- : 60
- : 1987
- Kayıt tarihi
- : 14.06.07
22.06.1970, İstanbul doğumluyum. Finans sektöründe çalışıyorum. Sanata ve edebiyata büyük ilgi duyuy..