- Kategori
- Sinema
Mustafa Kemal'e

Gözyaşlarımı tutamadım yine. Halbuki karşına gelirken ne kadar da özenmiştim giysilerime. Çok güzel kokumu da sıkmıştım. Ama dedim ya gözyaşlarıma hakim olamadım atam. Yokluğunun, sana yetişememiş olmamanın yanında sana gençliğe hitabende belirttiğin gibi bir gençlik olamadığımız için tutamadım işte kendimi. Özgürlük hala en yüce değer değil ve hala anlayamadık önemini millet olmanın. Tüm bunlar aklıma üşüşüverdi bugün "Dersimiz Atatürk" filmini seyrederken sinemada. Çağları aşmış lider; Mustafa Kemal. İmkansız denilen herşeye muhakkak imkanı vardır deyip imkansızlıktan şu anda üzerince rahatça yaşadığımız toprakları bize bahşeden. Cumhuriyeti, hakları, eğitimi, özgürlüğü bize teslim etmiş büyük önder: bir kat daha arttı size olan hayranlığım. Annenize hürmetinizi, çocuklara sevginizi, bilime olan bitmeyen tükenmeyen aşkınıza, kişiliğinize hayran kalmamak elde mi? Ya sanata ve sanatçıya verdiğiniz önem?Flimde savaş sırasında savaşın etkisinden dolayı sanat kitabı isteyişiniz. Filmde Müjdat gezen'in anlattığı Atatürkün savaş sırasında bir hattatı savaş alanından "ölünecekse ölürüz bu ülkenin sanatçıya ihtiyacı var." diyerekten onu göndermesi sanata ve sanatçıya verdiği değerin açıkça delili değil mi? Bu nasıl ince bir kişiliktir. Sizi tam olarak anlamak ve anlatmak imkansız. Gündelik yaşamın koşuşturmacasında her ne kadar unutsak ta tarihimizi böylesine güzel yapımlar sayesinde bir nebze olsun tarihe ve size yakınlaşıyoruz.
Bu blog Sinema sitesinde de yayınlanmaktadır