Mutluluklar, hayatı sevmekle başlarlar

Hayatta şu bir gerçektir. “Sevgi de, ayrılık da, mutluluk da unutulmaz.

Ama mutluluklar, hayatı sevmekle başlarlar.

Hareket halindeki bir gemi gibidir hayat. Bir kez kaçırdınız mı, iskelede kalırsınız. Gemi sizi almak için tekrar iskeleye yanaşmaz. Bir tekne bulsanız da, yine çıkamazsınız gemiye. Sizin iskeleye indirilen asma merdiven indirilmez. Bu nedenle gemiye benzeyen hayata bir ucundan yapışmak gerekiyor. Yani ne yapıp edip o geminin yolcusu olmalıyız. Ancak bu şekilde hayata karışırız. Onu yaşayıp, hissederek ve kucaklarız.

Hayat, gülleri koklarken dikenlerine katlanmak değildir. Dikenlerle birlikte o gülleri kabül etmektir, kabül edebilmektir.

Bir de bilmemiz gereken bir nokta var. Hayatta her şey bizim elimizdedir. Bu bloğun resminde olduğu gibi, hayat umutsuzca tren yolunda beklemek değildir. Hayat çaba göstermektir. Hayatımızın hakkını vermek de, bizim elimizdedir. Çünkü hayat sevgi üzerine kuruludur. Bunu bilirsek hayatımız daha bir başka olur. Hayat, sadece görülenler, duyulanlar ve hissedilenlerle sınırlı değildir. Hayal etmeliyiz, geleceği umutla bakmalıyız, geçmişe körü körüne takılmamalıyız. Ama geçmişten ders çıkarmalıyız. Umudumuz da her zaman olmalıdır.

Unutmayın, özünde sevgi olan her davranış hedefine bir şekilde ulaşır.

Bunu düşünün.

Bence sevgi bir kaynaktır ve bu kaynaktan yeterince yararlanmamak insanlar için büyük kayıptır.

Çünkü, hayat sevgiyle vardır, onunla anlam kazanır