- Kategori
- İlişkiler
Ne istiyorum; seni mi?
Resimlerin başucumda seyrediyorum, bakıyorum, kokluyorum , sarılıyorum, bedenine sarılır gibi sarılıyorum. Oturduğumuz o çam ağacının altına her uzanışta sen geliyorsun aklıma.
Buluşmalarımızı, o eski kavuşmalarımızı özledim. Gözlerimden akmıyor artık eskisi gibi yaşlar. Ayrılıklarımız, kavgalarımız, sonra hiçbir şey olmamış gibi bakışmalarımız konuşmalarımız. Bir ray üstünde gidiyoruz; yönümüz belli değil. Sen ben, ben senden uzak. Uzaktayız; uzak olmayı istiyoruz. Seviyoruz özlemeyi. Birbirimizi özlememiz gerek değil mi? Özlemlerimiz artıkça eminim, yakınlaşmalarımız da artacak; daha çok seveceğiz birbirimizi.
Ne olur biraz uzak; biraz uzak. Biraz kendimi istiyorum; kendimle baş başa olarak çekip gitmek... Issız bir orman istiyorum; içinde sadece kuş sesleri olsun ve senin sesinin yankılanmaları. Sadece yankılasın uzaklardan rüzgarın sesi gibi. Kulağımı okşasın tırmalamadan. Seni istiyorum ama içinde eski sen; değişken sen değil. Bir tiyatro oynamıyoruz ki; oynasakta senin rolün bu değil.
Maziyi istiyorum; çocukluğumdaki eski muzur ben ve içinde bir sen istiyorum. Sensiz olmayan eski ben; benini kaybetmiş demektir. Gecem, gündüzüm sen olsun diyorum.
Ben ne istiyorum?
Seni mi?
Sensizliğin senini mi?
Bilmiyorum…
- Toplam blog
- : 121
- : 483
- Kayıt tarihi
- : 21.04.09
Güneş ilk aydınlığını vurduğu an yeryüzüne. Işıltı içine girer hayat. Ve bu ışıltının peşinden koşma..