- Kategori
- Şiir
Ne yüzünü görmek, ne sesini duymak, isterim senin.

Geldi yine ilham Perim, sana sitem edeceğim.
Taşlaşmış yüreğinde, boş yere vefa aradım.
Karanlıkmış gönül tünelin, yol bulamadım.
Ne yüzünü görmek, ne sesini duymak, isterim senin.
Her zaman sen Hancı, ben yolcu olsam,
Bir daha uğramam Han'ına, yollarda ölsem.
Yeniden, bir kere değil, bin kere doğsam,
Ne yüzünü görmek, ne sesini duymak, isterim senin.
Uğruna harcanan yıllarım, büyük kayıbım.
İhanet, vefasızlık, benim değil, senin ayıbın.
Bunca yıl gerçek yüzünü, hangi köşelere sakladın?
Ne yüzünü görmek, ne sesini duymak, isterim senin.
Önceleri dünyamı aydınlatan, Güneş'tin, Ay'dın.
Şimdi ise, bir Yıldız gibi dünyamdan kaydın.
İhanet dikenlerin yok artık, canım yanmıyor.
Kelepçe vurdum yüreğime, dilime, artık adını anmıyor.
Ne yüzünü görmek, ne sesini duymak, isterim senin.
Saadettin Güven