19 Mayıs '07
- Kategori
- Kişisel Gelişim
Neden böyle?
Bir çocuk düşünün dünyaya gözlerini yeni açmış. Annesinin kucağında onun kokusu ile dünyaya bakmaya çalışan (aman canım bebek işte ne bakmaya çalışacak mı?)
Bu dünyaya adımımızı attığımız an bizlerde bebek değil miydik? Şimdi tabiri caizse koca insanlar olduk. Ama nasıl?
Yeni doğmuş bir bebeği kimse yalnız bırakmaz, çünkü o ihtiyaçlarını kendisi karşılayamaz, derdini anlatamaz, ifade edemez. Yani yanında olmak gerekir. Tabi sevgi kesin kural olduğu için onu göz ardı ediyorum. Bebek ilgi ister; bakım ister; özveri ister.
Ama tek bebeklere mi özgü bu? Çocuğu büyüten sevgidir derler. Maddenin ötesindeki tek olay bu.
Şimdi size sorsam:''Bebek sevgi ile büyür sevgi ister. Bebek büyüdü yetişkin insan oldu (adam oldu, genç oldu, delikanlı oldu, hanım oldu) Peki büyüyen bu BEBEK YAŞAMAK İSTEMEZ Mİ?
Sevgi ile büyüyen bir varlığı sevgisiz bırakırsanız, küçük bir fidanken suladığınız sonra su vermeyi unuttuğunuz çiceklerimiz gibi solar.
Sulanan bir bitkideki yapraklar gibi dik, taze, alabildiğince renkli bir hayat dileğimle...