Mutlu olmak bedava

Bu sabah uyandığımda daha yatak keyfi yaparken bir karar verdim.Sabah yürüyüşü ve ardından denize nazır çay bahçesinde kahvaltı, bütün pozitif düşünceleri beynime doldurup eve öyle döneceğim.

Ve aynen dediğimi yaptım ve mutlu bir gülümseme ile eve döndüm, aman bir şey olur da moralim bozulur diye tv yi açmadan, uzun zamandır yazamadığım pozitif duygularla dolu bir yazı yazmaya klavyemin başına oturdum.

Hava çok güzel, hafiften bir rüzgar esiyor kuş sesleri açık penceremden tatlı bir müzik gibi kulaklarıma geliyor.Ne güzel şey yaşamak...

Evet bu güzel duyguları perçinlemek için birşeyler yapmak lazım, mesela birilerine faydam dokunmalı... tanıdığım veya tanımadığım bir insanı gülümsetmeliyim. Akşama kadar bol vaktim var, ne yapacağım diye düşünürken yürüme mesafesi 20-25 dk uzaklıkta Selimpaşa Huzur evine ziyaret aklıma geldi, ne zamandır istiyordum ama bir türlü gerçekleştiremedim, sanırım bugün o gün.

Dönüşümde duygularımı paylaşacağım ama şimdi mutlu olmak için, başka neler yapılabiliri tartışalım konuşalım istiyorum.

Günümüzde komşuluk ilişkilerinin neredeyse sıfırlandığı bir ortamda eski günler ne güzeldi diye şikayete başlamayacağım, onun yerine hiç olmazsa bize doğru gelen adımlara, bir adım da biz atalım diyeceğim.Benim iş hayatım genelde seyahatlerden oluştuğu için pek arkadaş çevrem oluşamadı ne yazık ki, evde oturmaya başladığımdan beri de komşuluk nasıl birşey diye? merakla balıklamasına dalış yaptım ama pek de hoşlanmadığım dedikodu ortamıyla karşı karşıya geldim ve hemen tornistan yaptım.

Ama şimdi bir komşum var kızım olacak yaşta, adı Suna... Suna oldukça genç evlenmiş, 24 yaşında ve 2 çocuk annesi, eşi de buraya yakın bir fabrikada asgari ücretle çalışan bir işçi.Sunacığım ilkokul mezunu, son derece enerjik, pozitif devamlı gülümsemesi ile insanı rahatlatan tatlı ve de güzel bir kadın.

Bir kere çok marifetli, 2 küçük çocukla uğraşırken o kısıtlı bütçeyle çok güzel kurabiyeler, börekler ve benim yeni tattığım birçok yemek yapıyor.Üst üste yaptığı 2 doğum ve de güzel yemek yapma becerisi yüzünden biraz şişman ve kilo veremiyor. Daha doğrusu ben söyleyene kadar hiç düşünmemiş bile.Ama ben sevdim ya Suna'yı illa ki ona faydam dokunmalı ve karar verdim zayıflamasına yardım edeceğim.

İlk iş, kırmadan daha genç olduğunu , zayıflarsa şimdikinden daha güzel olacağını, kendine güveninin artacağına empoze etmeye başladım.Ve nihayet o da karar verdi, 1.5 ay geçti dün tartıldı 5 kilo vermiş bir 5 kilo daha verirse iyi olacak, onu görünce kendim vermiş gibi seviniyorum.

Biraz da genel anlamda insanı, çift taraflı mutlu edecek davranışlara bir göz atalım.

İyilik yap iyilik bul demiş atalarımız.Ama burda ince bir nokta var, yaptığınız her iyiliğin karşılığını da beklemeyin.
Asla... ben senin için şunu yapmıştım demeyin, unutmayın burda amaç, mutlu ettiğiniz kişinin yüzündeki o gülümsemeyi görerek bundan haz duymak.
Neler yapabiliriz ? hem de fazla bir çaba harcamadan? mesela;
-Kuyruktaki yaşlı bir insana sıranızı verin.
-Haftada bir gün güzel bir şeyler yapıp insanlarla paylaşın.
-Hayatın zevklerinden yararlanın.
-Anlık zevklerden ve güzelliklerden faydalanın.
-Koruyucu meleğinize teşekkür edin. (sanırım herkesin vardır)
-Kendisine borçlu olduğunuzu düşündüğünüz biri varsa, teşekkür etmeyi ertelemeyin.Bana da kimse teşekkür etmedi diye düşünmeden...
-Bağışlamayı öğrenin. Sizi kırmış ya da aldatmış birine, kızgınlığınızı unutup, bağışlayıcı bir mektup yazın veya e-mail atın.
-Dostlarınıza ve ailenize zaman ayırın.
-Mutlu olmayı sağlayan... nerede yaşadığınız, unvanınız değil, sağlıklı olmak ve sağlam kişisel ilişkilerdir.
-Bedeninize iyi bakın. İyi bir uyku, yürüyüş, gülmek ve kahkaha atmak, iyi hissetmenizi sağlar. Balık tutmanın da ne kadar faydalı olduğunu ayrıca unutmayın.
-Mutsuz olmayı ilke edinmiş kişiler vardır, onlardan uzak durun.Ayrıca iletişim araçlarının fişini arada çekiverin gitsin.

Sevgimle...