- Kategori
- Ruh Sağlığı
Neden bu kadar mutsuzuz hepimiz?

Bodrum'da harika bir sonbahar yaşanıyor.Hatta sonbahar bile denemez. Gündüzleri 30 dereceyi bulan güneşli günler adeta yazı anımsatıyor.
Bugün de bu güzel günleri değerlendirmek için sahile gittik eşimle.Okullar açıldığı için oldukça sakin olan deniz kıyısında harika denizin, güneşin keyfini çıkartırken yanımızdaki masada oturan biizimle aynı yaşlardaki çiftin beyi ile bir diyalog gelişti aramızda.
Sakin bir deniz kenarı, denizden yeni çıkmış orfta yaş üstü insanlar, ellerinde buz gibi bira bardakları ne konuşurlar aralarında diye düşünebilirsiniz.
Bizler bu ortamda keyifli konulardan konuşmadık ne yazık ki. Bey son günlerde geceleri karabasanlarla uykudan uyandığını anlatmaya başladı. O anda benim de aklıma son 3,4 gecedir gördüğüm korkunç rüyalar geldi. Sabah uyanınca etkisinden uzun süre kurtulamadığım korkunç rüyalar, hatta kabuslar..
Bu sabah gene böyle sıkıntılı bir kabustan uyanınca düşündüm. Geçmişte ben sabahları mutlulukla uyanırdım. Neydi beni bu kadar mutsuz ve umutsuz eden.Bu gün sahilde konuştuğumuz beyin anlattıklarını duyunca mutsuz olanın sadece kendim olmadığını anladım. Çevremde konuştuğum herkes aynı mutsuz ruh halinden şikayetçıydi.
Dışardan bakıldığında sorunsıuz gibi gözüküyordu yaşamımız.Çok şükür önemli bir sağlık sorunumuz yoktu.Maddi olarak da kimseye muhtaç değildik.Cennet gibi bir yerde yaşıyorduk. Neydi bizi bu kadar mutsuz eden.
Öylesine mutsuzuz ki gazete okumak , televizyon seyretmek istemiyoruz. İki kişi bir araya gelince konuşma hemen mutsuz bir yöne akıyor.En güzel ortamda bile değil kahkaha atmak gülümsemek bile içimizden gelmiyor.
Bu karamsar ruh hali içindeki toplumda yaşamak gittikçe zorlaşıyor.
Şimdi yazıma eklediğim fotoğrafı görenler bu karamsar konu ile ne alakası var diye düşünebilirler. Geçen gün çektim bu fotoğrafı..Begonvilin uzanıp Japon gülünü adeta öpmeye çalışması gibi gözüktü gözüme, Keşke biz insanlar da iki ayrı cinstan çiçeğin bu yakınlaşmasını örnek alabilsek ve farklı görüşlerdeki kişiler birbirimize el uzatabilsek.
Belki o zaman bu kadar mutsuz olmayız.