- Kategori
- Dostluk
Nerdesin ey insanlık?

Her geçen gün sahip olduğumuz erdemleri yitiriyoruz.
Bir zamanlar insanın yaşadığı yerde medeniyet vardı.
Şimdi daha çok deniyetten söz ediyoruz.
Yani mimsiz medeniyete doğru gidiyoruz.
Ne oldu bize ya da bize ne oluyor?
Birileri çıkıp cevap verse diye bekliyoruz.
Kavgacı, daha ötesi hazımsız bir toplum oluyoruz.
Hayatımızda yarın kavramı diye bir şey kalmadı.
Canavarlara bile göz yaşı döktürecek eylemleri gözümüzü kırpmadan gerçekleştiriyoruz.
Dağda yaşamıyoruz fakat dağlara hasret kaldık.
Şehirler kan ağlıyor.
Bugün yine neler oldu endişesiyle televizyonlara gazetelere bakmaya korkuyoruz.
Sahi ne oldu bize ya da bize ne oluyor?
Bırakın şöyle alabildiğince gülebilmeyi bir tebessüme bile hasretiz.
İçimizdeki sessiz çığlıklar adeta nerdesin ey insanlık diyerek arşa dayanıyor.
Şu hale bakın ki insanın insana ettiğini kimse yapamıyor.
Bu durumda adam aldırmada geç diyemezsiniz.
Bir zamanlar ağzımızın tadı kalmadı diye yakınırdık.
Şimdilerde gönlümüzün tadı da kaçtı.
Kendinden başkasına hayat hakkı tanımayanlar kendi hayatlarını da perişan ettiler.
Yani başkalarının Cennetini çalanlar kendilerini de Cennetsiz bıraktılar.
Başkalarının mutluluğunu çalarak mutlu olmaya çalışanlar dünyayı kendilerine zindan ettiler.
Tüketen tükenmez mi? Ağlatan gülebilir mi?
Bu satırlar insanlığa arzı halimdir.
Birileri çıkıp da bu feryada bir cevap verse.
Bize ne oldu, ya da bize ne oluyor?
Nerdesin ey insanlık?
İnsanlık nerdesin?