Neremiz doğru ki...

Deveye ‘boynun eğri’ demişler, o da ‘nerem doğru ki’ diye yanıt vermiş.  Memleketin fotoğrafını anlatacak daha doğru bir tanım bulamadım ne yazık ki.

Yanlışlarla doğruların sapla saman gibi karıştığı, en temel doğrularda bile  neredeyse toplumsal uzlaşma sağlanmasına olanak vermeyen kısır(id) “ben bilirim” megolamanisine(ego) tutsak ve teslim olmuş bir Türkiye.

Yazılı ve görsel medyada zamanın ruhuna göre toplumu biçimlendirmekle kendini mükellef sayan gazeteler, programlar vs.

Editoryal bağımsızlığı ‘iktidar ile patronunun ilişkilerinde dengeyi kazan kazan eşiğinde tutturma’ işlevi ile eşitleyen genel yayın yönetmenleri.

İktidarın yürüttüğü operasyonlardaki hukuksuzlukları eleştiren ana muhalefet partisi CHP’ye manşetten “çakan” Taraf/Y.Akit gazeteciliği.

‘Türban tamam da yetmez, tüm türbanlılar tesettüre girsin’ diyen ancak 76 milyon yurdum insanının 2012 yılında Türkiyenin servet artışından %1 pay almasına söz etmeyen/edemeyen “İslamcı” yazarlar(!)

Dün “terör örgütü lideri, terörist başı, çocuk katili vb.” manşeti döşeyen gazetelerin,  Öcalan’ı “İslam ve Misak-ı Milli” vurgularından ve “çözüm süreci” rolünden ötürü neredeyse “aziz” ilan ederek; K.Irak’ı Türkiye topraklarına katan haritalar yayımlayarak, “3 milyon varil petrol” manşetleri döşenmeleri.

CHP’li belediyelere yapılan operasyonlarda “misafirlerine ikram ettikleri çay paraları” sorulurken, İsrail’in Mavi Marmara’da 9 yurttaşımızı katlettiği operasyon nedeniyle:  ‘konjöktürel(Küresel fendilerin)ve de İsrail çıkarları gereği’  özürü üzerine, Ankara Belediye başkanı Gökçek’in; bilboartları halkın kesesinden Başbakan Erdoğan’a “minnettarız” afişleri ile donatması.

Diyanet İşleri Başkanı’nın “ikinci gâvur İzmir” vakası olarak kamuoyuna mal olan açıklamasında, ‘İzmir’in farklı bir dindarlığı olduğunu belirterek “Bu dindarlığın irfan geleneğine ihtiyacı var” ifadeleri.

Ahmet Hakan yazmış, Diyanet İşleri Başkanından fetva istiyor:

“Eğer yiğitse, cesursa, mücahitse, eyvallahsızsa...

- İktidar sahiplerine adalet adına itiraz etmekten korkan dindarların...

- “Başbakan’a dokunmak bile ibadettir” diyen dindarların...

- Aman dileyene Allah Allah diyerek vuran dindarların...

- “Tek adam” anlayışına anında fit olan dindarların...

- İntikamı hayat tarzı belleyen dindarların...

- Sevdirmeyip nefret ettiren dindarların...

- Farklı yaşam tarzlarına zerre kadar saygısı olmayan dindarların...

- Zenginleştikten sonra tıpkı diğer zenginler gibi davranan dindarların...

- Vıcık vıcık yağdanlaşan dindarların...

- Hayatlarından merhamet duygusunu çıkaran dindarların...

- İktidar korkusundan hak bildiğini söyleyemeyen dindarların...

Ne türden bir geleneğe ihtiyacı olduğunu söylesin de kendisine şapkamızı çıkaralım.”

...

Uzatmak mümkün, canım sıkılıyor, eğrilerin yerine ben utanıyorum; biliyorum, yurttaş olarak payımız var memleketin “tımarhane” haline gelmesinde.

Neremiz doğru ki..