- Kategori
- Edebiyat
Nurten Altınok Şiir ve Yazıları
Bir Fotoğrafın Ardından
Bundan güzel gün mü olur!
Bundan güzel kıyafet.
Bundan güzel hürriyet. ...
Ben, dayamışım sırtımı bubama, korkar mıyım hiç bir şeyden. Elimde kocaman lastik bir top.
Ayağımda siyah lastik çizmeler ( bileklerimde kalırdı izleri )
Ayağımda paçaları lastikli, pazenden bir uzun don (pantolon niyetine)
Yanı başımda ekmek teknemiz. Çok şükür, aç değildik, açıkta değildik.
Zengin hiç değildik.
Hiç te özenmedik.
Karnımızdan önce gözümüzü doyurmuştu bubam. Gönlümüzü doyurmuştu. Bu yüzdendir yüreğimdeki mutluluk.
Kıskanmayı hiç bilmedik, paylaşmayı çok.
Çocuk korkularım vardı tabi. Mesela karanlıktan korkmak gibi. Yalnızlıktan korkmak gibi. ''Bubbb'' demeye kalksam BUBAM ; ''Annn'' demeye kalksam ANAM biterdi yanımda.
Hiç korkmadım ki ben evde yalnız kaldığımda
Laf olsun diye yaktım evin bütün ışıklarını. Avludakileri bile.
Laf olsun diye açtım radyonun sesini sonuna kadar.
Laf olsun diye ıslık çalmayı öğrendim.
Laf olsun diye ıslıkla besteler yapamayı.
Aslında çok korkuyordum. Karanlıktan, yalnızlıktan, sessizlikten.
Hala korkuyorum. Korkuyor içimdeki çocuk ben. Dört duvardan yankılanan sesimden.
Bu kadar da varılmaz ya bir çocuğun üstüne!
''Kocaman kızıııımmm'' derdin, sarılırdık her memleke geldiğimde. Otobüsün camından gülümserdim sana ayrılırken. Üzüldüğümü farkedersen üzülürsün diye.
Ne uğurlayanım var, ne karşılayanım şimdi. Rahatça ağlalayabilirim değil mi?
Topum patladı da!
Nurten Altınok
Y. Mimar