- Kategori
- Alışveriş - Moda
O Andan Sonsuza...
Rüzgârlı tepede
Yapayalnız kalmıştı
Sabahtı güneş ısıtmaz
Yüreğinde garip bir hal
Esintiyle saçı dalga dalga
Perçemleri arasından
Bakmaklıydı hayata
Öyle bir hissiyattaydı ki
Yemyeşil görmek isterdi
Ovayı Bursa'da
Oysa imkânsızdı
Plansız büyümüştü her şey
Ova olarak adlandırılan coğrafi alan
Beton içinde duvarlaşmıştı
"Ne yazık" dedi içinden
Ruh haline paralel olarak
Aşağısı kaskatıydı
Aradı birkaç ağaç gözleriyle
Düşündü ki rüzgâr tepeden eserken
Şehirde esemezdi
Çünkü binalar, fabrikalar
Set olmuştu rüzgâra
Kıştan yeni çıkmış iken
Yaz olmuştu hava
Lodos olup ısıtmıştı
Rüzgâr bulutları çağırırken
Henüz güneş vardı
Isıttıkça ısıttı sırtından
Yüreğinde sanki ılıman bir
Isı oluştu
"Ona inanmıştım"
Bir şehir boyu
Yalnızlık çekiyordu
Çekip gitmişti Sofi
"Nereye, niçin?"
Kaç yıl evvelden beri
Yüreği bomboşken
Doldurmuştu Sofi
Dünyasını
Hem de imkânsız dediği bir anda!
İmkânlıymış dediği anda da
Yok olmuştu
Sofi'nin dünyası
Paralel başka dünyaya kaybolmuştu
Soru üstüne soru kafasında
Onu bulup konuşabilseydiler eğer
Soracağı o kadar çok...
Belki de bahaneydi
Var mıydı, yok muydu?
O kelimenin adını
Anmak istemedi
Çünkü ansaydı o an
Kendi de kelime gibi yok olacaktı
Yaşam böyle bir şeydi
Ve ne olacaktı kim bilir
O andan sonsuza…