- Kategori
- Deneme
O kadın
Karşıdan bana gülen kimseyi tanıyamadım.
Gözler hiç yabancı gelmiyordu. Güldüm. O da bana güldü. Saçları hafif kırlaşmış, gözlerinin etrafında çizgiler belirmiş yüz ovali hafiften bozulmuştu. Ama gittikçe daha fazla tanıdık geliyordu. Yorgun fakat sakin görünüyordu. İçindeki fırtınalar dinmeye yüz tutmuş istek ve ihtiraslarından arınmaya başlamıştı.
O sırada arkada oğlum belirdi. Maaşallah koca adam olmuştu. Tam bu hanımı tanıyor musun diye soracaktım ki oğlum ben çıkıyorum anne görüşürüz dedi. Karşımdaki hanımda benle aynı sevecenlikle oğluma baktı. Benimle birlikte güle güle dedi. Kim ki bu ya benim oğlumu benim kadar seviyor diye düşündüm.
Kızım anne çay oldu dolduruyorum diye bağırdı. O da çok büyümüştü bana ne kadar benziyordu. Ama o hanıma da benziyordu. Çayı doldurdu. Benimle birlikte o hanıma da çay getirdi karşılıklı içtik. Herkes bu hanımı tanıyordu. Kimse yadırgamıyordu.
Tam o sırada eşim geldi hadi kızım bana da bir çay getir dedi. Üçümüz bir arada çay içmeye sohbet etmeye başladık. Benim bildiğim her şeyi biliyor sanki benim içimi okuyordu. Tuvalete gitmek için kalktım. Döndüğümde hala oradaydı. Eşimle sohbet etmeleri aynı ikimizin konuşmaları gibiydi .
Artık kıskanma duygularım depreşmeye başlamıştı. İçimden aman bu orta yaşlı kadına bakmaz benim eşim derken sarıldı öptü ama beni de aynı anda öptü.
O anda uykudan uyanır gibi kendime geldim. Ayna ya bakan ben den başka bir hanım yoktu ortada. Geçen yılların yarattığı bu değişikliği artık kabul etmem gerekiyordu. İçimde yaşayan çocukla zıt bu görüntü inanılmazdı. Orta bir noktada buluşmamız gerekliydi. Ben çocukluk düşüncelerimden uzaklaşmak zorundaydım. Görüntümle barışmak için artık kendime daha iyi davranmam daha fazla bakım yapmam gerekiyordu. Bakım kremlerime daha fazla ilgi gösterip saç boyama sıklığımı artırıp rejim yapmalı egzersiz yapmalıydım.
Hemen işe koyuldum. Bana bir şey olmaz yıllar bana sökmez diye düşünmeyi bir kenara bırakıp yıllara savaş açmalıydım. Çok umursamaz davranıyordum. Kendimi hiç önemsemiyordum. Çoluk çocuk iş güç derken yıllar bedenimde yüzümde çizikler atıp geçmişti.
Ama kararlıyım bir daha aynaya baktığımda en azından bu görüntümle karşılaşacağım daha ileri gitmeyeceğim. Kendime iyi davranıp dikkat edeceğim. Herşeye rağmen gençliğe yakışan şeyleri de olgun bir teslimiyetle bırakıp bugünümü kabul edeceğim.
Geçer dediklerimi geçirdim, biter dediklerimi bitirdim.
Nefret ettiklerimi sildim, silkindim yeter dedim.
Mevlana
- Toplam blog
- : 80
- : 640
- Kayıt tarihi
- : 06.07.10
Fizik Mühendisiyim. Ankara'da oturuyorum.Türkiye' radyoaktif kaynak giriş ve çıkışını takip eden bir..