- Kategori
- Öğretmenler Günü
Öğretmenler günümüz kutlu olsun !
Öğretmenler günümüz kutlu olsun !
Esasında kolej yıllarında hiç düşünmemiştim öğretmen olmayı. Önce doktor olmak istedim. İnsanların hayatını kurtarabilmek için. Küçükken kendimi hep beyaz önlükle hayal ederdim. Biraz daha büyüdükçe; 'Acaba bilgisayar mühendisi mi olsam?' diye geçirdim aklımdan. En gözde meslek o olduğu için. Derslerim hiç de fena değildi. Çalıştığım zaman deneme sınavlarında dereceye bile giriyordum. Ders çalışmamam için öyle çok engel olmasına rağmen elimden geldiğince çalıştığıma inanıyorum. Hayat çok kolay olmadı benim için. Fen kolunda okumaya karar verdim ben de. Ne de olsa iyi bir üniversiteyi kazanmak için FEN mezunu olmak gerekiyordu. İzmir'in en iyi dershanelerinden birine kayıt yaptırdığımda emindim iyi bir üniversite kazanacağıma. Hatırlıyorumda ne çok zorlanmıştım tercih yaparken. Neyse bir yaz günü heyecanla sonuçları beklerken aklımdan hiç geçmeyen bir bölümü kazanmış buldum kendimi. Eğitim fakültesini kazanmıştım ve öğretmenlik yolunda ilk adımı atmıştım. Karmakarışık duygular içindeydim. Aslında hiç de kötü değildi okulum. Hayal ettiğim büyük anfiler yoktu ama. 18-20 kişilik küçücük sınıflar... Lisede bile daha çok kişi vardı sınıfımda. Pek üniversiteye benzemiyordu. İngilizceyi seviyordum ve bu da bana yetiyordu.
4 yıl nasıl da çabucak geçti. Ne zaman mezun oldum, nasıl da öğretmen oldum. Şimdi dönüp bakınca geçmişe çok şaşırıyor insan. 16 yıl sanki dün gibi. Eskiden anlatırlardı öğretmenlerimiz ömür çok çabuk geçiyor diye. Çok doğru. O kadar güzel ki öğretmek, öğrencilerle beraber olmak... Çocuklar anne-babalarından daha çok bizlerle beraber zaman geçirir. Acılarını, sevinçlerini bizlerle paylaşır. Zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız.
Artık çok zorlaştı öğretmenlik. Günümüzde bilgiye ulaşmak öyle kolay ki! Bunu anlayan öğrenciler ya herşeyi bildilerini sanıyor, ya da kendi kendilerine öğrenebileceklerini düşünüyorlar. Oysa bugün gelişmiş ülkelerde bile doğru bilgiye, doğru zamanda ulaşmak için öğrencilerin iyi bir öğretmenin rehberliğine ihtiyacı var. Biz öğretmenlerin yükü çok ağır yani. Çocuklarımızın sürekli beyinlerinin yıkandığı şu günlerde işimiz çok zor gerçekten. Yapmamız gereken en önemli şey öğrencilerimize öğrenmeyi öğretirken, iyiyi, kötüyü, güzeli, çirkini, doğruyu yanlışı ayırmayı da öğretmeliyiz. Zamanı iyi kullanmayı da öğretmeliyiz onlara. Geçen zamanın geri gelmediğini ve herşeyin gençken daha kolay öğrenildiğini hatırlatmalıyız onlara. Her zaman haklarını aramaları gerektiğini, ama bunu yaparken karşılarındakileri saymaları gerektiğini anımsatmalıyız sabırla. Okulda ders dinlemeleri gerektiğini ve ders çalışmanın her öğrencinin görevi olduğunu anlatmalıyız ısrarla. Onların kendi öğrenme biçimlerini bulmalarına yardım etmeliyiz. İç disiplinlerini geliştirmeleri için onları teşvik etmeliyiz. Neyi, niçin, nasıl yapmaları gerektiğini bilerek, yani bilinçli bir şekilde öğrenmelerini sağlamalıyız. Çalışmalarından daha iyi sonuç almaları için ders çalışma tekniklerini geliştirmelerine yardım etmeliyiz. Gerektiğinde veli-öğrenci-öğretmen üçgeninin biraraya gelip, öğrencinin daha hızlı, kolay ve kalıcı öğrenim ortamı bulmasını sağlamalıyız. Öğrencilerde dikkat eksikliği varsa bunun sebeplerini araştırmalıyız. Onların güçlü yönlerini ortaya çıkarıp, zayıf yönlerini geliştirmeleri için yol göstermeliyiz. Bir hedef belirlemeleri için yüreklendirmeliyiz onları. Zor işimiz zor. Yine de çok seviyorum mesleğimi. Ders anlatmadığım zaman sudan çıkmış balık gibi oluyorum. Sanki kolum kanadım kırıkmış gibi geliyor bana. Mesleğimle gurur duyuyorum. İyi ki öğretmen olmuşum. İyi ki bildiklerimi yüzlerce, binlerce öğrencimle paylaşmaktayım. Benim gibi düşünen sevgili meslektaşlarım, "Öğretmenler Günümüz Kutlu Olsun !"
- Toplam blog
- : 34
- : 1352
- Kayıt tarihi
- : 10.08.07
İngilizce öğretmeniyim. Ailem benim her şeyim. Yazmayı çok seviyorum. Söylediklerim karşımdakiler..