- Kategori
- İlişkiler
Ölüm acısı bile sizi üzemiyorsa..

Son yıllarda farkında mısınız sevgili okurlarım insanlar üzüntü duymayı bile unuttu.
Evet evet üzüntü duymamaya başladığını görüyoruz insanların. Üzülmediğini görüyoruz en yakın kişisiniz acısına veya hastalık durumuna.
Mesela en yakın birisini kaybediyor bir insan, sanki normal bir olaymışcasına son görevini yerine getirip geçebiliyor.
Tamam yerlere yatıp feryad etmesin ama üzüntüyü üzüntü gibi yaşamasını bilsin!
Veya en yakını ölümcül hastalıkla mücadele ederken, sanki soğuk algınlığı rahatsızlığı geçiriyormuşcasına ilgisiz olabiliyorlar insanlar.
Duygularını yitirmiş insanlarımız, duygularını!
Bir ölüm olayında yas tutmasını bilmeli insan!
Acıları acı gibi yaşamalı, sevinçleri de sevinç gibi.
Diyeceksiniz ki efendim ekonomik sorunlar herkesi bireyleştirdi, herkes kendi ekonomik sorunlarıyla mücadele etmekte ve dolayisiyle en yakın aile bireyinin vefatında bile insanlar üzülemez oldular.
Yok böyle bir şey!
Ne demek ekonomik sorunlar!
Bırakacaksın azizim bırakacaksın bir kenara o ekonomik sorunlarını o anda! (tabi bırakmasını bilebiliyorsan)
O anda odaklanacaksın acıya! (tabi odaklanmayı biliyorsan)
Normal bir insan başkaların acılarını içinde hisseder ve yüreğinde yaşamaya çalışırken anormal insanlarda böyle bir şeye rastlamak mümkün değil.
Peki neden anormal duruma geldi insanlarımızın çoğu?
Ben söyleyeyim, meta!
Paraya tapınmaya başlandı da ondan!
İnsanlar rakamlarla yatıyor rakamlarla kalkıyor oldular da ondan!
Gücün rakamlarda olduğunu zannediyorlar!
Güç, duygularda!
Güç, sevgilerde!
Güç, başkaların acılarını hissedebilmekte!
Başkaların acılarını hissedebildiğinizde insan olabiliyorsunuz ancak.
Güç, merhametinizde!
Güç, hoşgörülerinizde iyimserliğinizde!
Güç, vicdan-i sorgulamanızda!
Güç, adalet duygunuzda!
En güzel ve en değerli duygularınızı köreltmeye başladığınızda insan değil, başka şey oluveriyorsunuz..