- Kategori
- Deneme
Ölüm temrinleri -V

Ölüm bana annem gibi gelsin..
Annem olup alsın götürsün
Götüreceği yere...
O annem ki yaşadığı sürece
Çevresindeki tüm insanlar,
Eşi, çocukları, komşuları, akrabaları
Üzerinde hakkı olmuştur daima..
Ama..
Hiç kimsenin yoktur ondan
Herhangi bir alacağı..
Hep merhamet etti,
Herkese merhametliydi..
Ondan öğrendim ben de,
Yaşayan her şeye,
Hoşgörüyü de,
Merhameti de...
Kendime hayat düstürü ettiğim,
Daima söylediği şu sözü;
Koy kendini karşındakinin yerine,
Öyle çıkar teraziye...
Bu yüzden hep dengeli oldum
Ve kaldım dengede..
Biliyor ve inanıyorum ki,
Hüsnü kabul gördü gittiği yerde...
Her sabah namazında,
Yatağımın başucunda,
Okuduğu duaları,
Hala kulağımda...
Beni Rabbime bağlayan annem oldu..
Eminim ki, Merhametlilerin en Merhametlisi,
Daha elli sekiz yaşında, yanına çağırdığı,
Bu mütevazi, bu inanmış kuluna
Sıkıntı göstermedi, göstermeyecek..
Tüm sıkıntıları çekip bitirmişti zaten
Yalan dünyadaki süresini bitirine dek...
Tekrar ediyorum,
İkrar ediyorum,
İltica ediyorum,
Taleb ediyorum ki,
Ölüm bana annem gibi gelsin,
Tutup eteğinden çocukluğumdaki gibi,
Gideyim Onun gittiği yere..
O zaman korkmam zerre kadar,
Ölmekten de,
Hesaba çekilmekten de..
Dünyaya açtığımda gözümü
Gördüğüm ilk oydu..
Kapadığımda da Onu göreyim..
Onun kucağında Merhaba dedim,
Onun kucağında Veda edeyim...