- Kategori
- Psikoloji
ÖLÜNÜN ARKASINDAN
'Günlerdir yazmıyorum, içimden gelmiyor. Sevdiklerimiz Corona ile mücadele ederken her şey anlamını yitiriyor' demiş Pelin Batu son tivit'inde.
Batu'nun yakınlarının Corona ile mücadele ettiklerinden haberim var (son günlerde neredeyse hepimizin yakını veya sevdiği Corona illetiyle karşılaştığını söyleyebiliriz, hatta hayatlarını kaybedenlere rastlıyoruz)
Başkalarının acılarını kederlerini hissedemeyenleri insan kategorisinin dışında tutmaya çalışırım. İnsan olmanın en büyük erdemlerinden birinin de başkalarının acılarına ortak olup paylaşmaktan geçtiğini düşünürüm.
Başkaları, hele yakınlarınızdan biri veya birileri acılar yaşıyor veya herhangi bir hastalıkla mücadele etmeye çalışıyorken, Pelin hanımın dediği gibi içinizden bir şey yapmak gelmez, adeta eliniz ayağınız tutulur.
Memleketimde bir kaç gün önce çok sevdiğim arkadaşımı Corona yüzünden kaybettiğimde, zaman geçmesine rağmen sosyal medyada fazla zaman harcamayı sevmeyen, medya alanına girdiğimde de yağlıboya resimler dışında hiç bir şey paylaşmamaya özen gösteren biri olarak dün bankta oturarak keman çalan gencin yağlıboya resmini paylaşamadım mesela.
En sevmediğim kelimelerden biri de hayatını kaybeden birinin ardından söylenen 'hayat devam ediyor' sözüdür.
Bir insan hayatını kaybediyor yaşamıyor artık ve sen 'çok üzüldüm ama yapacak bir şey yok hayat devam ediyor' diyebiliyorsun. Bu nasıl bir yalın üzüntü biçimidir anlamış değlim.
'Yas tutma' diye bir şey var. Ölünün arkasından yas tutulur benim bildiğim. İnsanlar hayatlarını kaybediyorar ve en yakınları bile sanki hiç üzülmüyorlarmıcasına ölümünün ikinci günü normal hayatlarına dönebiliyorlar.
Elbetteki uzun yas tutmanın iyi bir şey olmadığını biliyoruz ama üzüntüyü üzüntü gibi acıyı acı gibi hatta sevinci sevinç gibi yaşayamazsak eksik yaşamış oluruz hayatı diye düşünüyorum.
İnsanlarda daha önce var olan acı üzüntü keder gibi duyguların son yıllarda yok olmaya yüz tutmuş olmasını bazı kişiler vahşi kapitalizmin olumsuz getirilerine bağlıyorlar. Oysa duygular, ortamın durumlarına göre kendiliğinden gelişen insani durumlardır.
Kapital ve duyguları birbirinden ayıramıyorsanız yapacak bir şey kalmıyor ne yazık ki.