- Kategori
- Şiir
ÖLÜRKEN DOĞARKEN
Büyürken ilimle irfanla yükseldi,
Her büyük, adı belli medeniyet
İz bıraktı, gitmeden hayata dair bir şeyler
Sonrasında yıkıldı yapılan, öldü doğan
Doğarken cümle âlem, adildi oysa
Yıkıldı her, yapılan bir zaman sonra
Bana ne? Neme lazım hastalığı
Nüksetti mi bir kez bünyede
İçin için yandı, paslandı havada demir gibi
“Bana dokunmayan yılandan masallar,”
Yılanla değil, yalanla uyuştu insanlar
Payını alan, diğerini dağlarken
Sırayla sürüden eksilecek birer ikişer koyunlar
Kasap önünde kuyruk olmuş davarlar
En içten sevgilerini sunarlar…