- Kategori
- Deneme
Ömür arası aşkın vakur manzumesi !
_________________________________________________________________________________________________________
Bir bilsen ne oldu dün akşam!
Kumbaramı açtım!
Hani sen dolu yaşlarımı, umut kırıntılarını biriktiriyordum ya.
İşte o.
Bir tutam belki, bolca acaba.
Çıkarıp harcayayım derken kasvet sardı mânâları.
Tebessüm mü yüzündeki!
Oysa ne hüzün!
Riyâ dağı yükseliyor karşımda, heybetli.
Olsun, sen hep gül de!
Kayboldu zaten karanlıkta.
Sana bir de kötü haberim var!
Karı koca kumruları hatırlıyor musun?
Hani şu terasa yuva yapanlar.
Çoktandır yok biri.
Kumrular ayrı yaşamaz demiştin.
Bilmem ki ne oldu eşine.
Merakla bakıyorum gözlerine.
Öyle derin ki...
Davet ediyor içlerine.
O da hayale mahkûm, belli.
Ancak rüyalarında kavuşacak sevdiğine.
Ağlamak istiyor garibim, anlıyorum.
İnliyor da özlercesine.
Ruhum ıssız, o benden yalnız.
Yağ yağabildiğin kadar.
Yağamadığın kadarını dile.
Islandı sanırsın ânı.
Sararır düşer, açar yeşillenir.
Kaçıncı soluşsa!
Heyhat!
Hep oturduğumuz duvarın yanına gelen bir köpek vardı!
Bizden mahzun bakardı.
İşte o geldi yine yanıma.
Seni arar gibiydi. Sorar gibi de.
Soramadı ama.
Kıvrılıverdi ayak ucuma.
Başını okşadım. Nemliydi gözleri.
Karabaş'ıma benziyordu sanki.
Büzüştü iyice.
Ayaklarıma koydu başını.
Burası sığınağımız.
Kızdığın bilge tepemde!
Sen dolu damlalar altında bir dolu yalnız!
Üzülme bize.
Elem yerleşmiş yüreğimize!
Kaç gün bitirdim, kaç mevsim geçirdim bu köşede.
Saymadım saçımdaki akları.
Ömür bitti sensizlikte.
Yaşamak da denmez aslında.
Artık gelsen ne fayda.
Bir koca hiç kaldı sana!
- Toplam blog
- : 462
- : 1159
- Kayıt tarihi
- : 07.03.09
Ne güzel bloglar yazdık, ne muhteşem dostluklar kurduk; onlar kaldı baki... ..