- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ömür geçiyor

Ömür geçiyor...
Hergün biraz daha yaklaşıyoruz bir sona.
Belki de yeniden doğuş yeni bir başlangıç. Çılgın bir hayat peşinden sürüklüyor bizi.
Sürekli yürüdüğüm aynı yolun rüzgardan uçuşan toz bulutları doluyor gözlerime. Sinirlenip söyleniyorum.
Yaşamımdan tat alamadığımı eksik birşeyler olduğunu düşünüyorum sürekli.
Gönülden istediğim hayatı içimde kuruyorum ve orda yaşıyorum. Beni mutlu edebilecek ruhumun en derin yerinde kurduğum bir yaşam bu. Her anı gerçekmiş gibi yaşıyorum.
Sıra sıra yemyeşil ağaçların olduğu deresinin durmadan aktığı. Kuşların cıvıl cıvıl şarkılar söylediği bir yerin özlemini çekiyorum.
Orası içimde kurguladığım bir yer değil. Orası hayata gözlerimi açtığım yer. Uzakta kalsam da, hayat şartları beni uzaklara atsada içimden bir yer orada yaşıyor.
Ve ömür geçiyor..
Sımsıkı sarıldığımız hayatımız gözlerimizin önünden geçip gidiyor. Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyor, yaşama azmimiz ve kazanma hırsımız bize karşılıksız verilen yaşamı unutturuyor.
Çok geçmiyor aradan. Taki elimiz ayağımız tutmuyor hastalıklarla boğuşuyoruz. Hayata verdiğimiz değer artıyor ama geç kalıyoruz.
Ve ömür geçiyor..
sessiz bir geminin içinde son yolculuğumuz.