- Kategori
- Gündelik Yaşam
Onur ve ölüm...

İnsanız ya hani güç timsali diğer canlıların yanında kırık kanatlarla bile yürürüz biz oysa kuşlar uçamaz...
İnadına yürürüz bazen rüzgara karşı.
İçimizdeki fırtına bastırır, kopar gideriz yer yüzünün aldatıcı soğuğunun üstüne üstüne.
İnadına bırakırız kendimizi,
kanat bir kere kırıldımı eskisi gibi uçulmuyormuş göklerde demeyiz .
Kendimize itiraf ağır gelir adımlarımızdanda beter...
Yarası geçse bile tedirginliği hep kalırmış dediğimizde de, çatlamış ellerin arasına sıkışan özlemler bir bir gösterir kendini sigaradan sarıya dönmüş sakallarını sıvazlarken sessizce sen.
İnsanız ya hani, güç timsali ordan oraya
Bir köşede çıkıverir canımız bedenden
Kimse görmemiştir ya seni hani..
Onurlu göç ettim dersin o zamanda yalnızlığından sıyrılıp...
İnsanız ya hani, toz kondurmadan çamura bulanmış gidiverirsin onuruna sarılı...