- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ortam İnsanı

' Ama unutma, yalnız yiyen YALNIZ ölür ' Emre Altuğ şarkısında böyle diyordu. ' İnsanlar yalnız doğarlar yalnız ölürler ' deyimini biliyordum ama Emre olaya çok daha vurucu bir boyut getirmiş
Gözümüzden kaçan hiç aklımıza dahi getirmediğimiz bir boyut. Bir o kadar da gerçekçi. Katığımıza kimseyi ortak etmezsek yalnız ölmek kaçınılmaz olur elbette.
Aynı binada oturan komşularımızın dahi aç mı tok mu olduklarını bilmiyoruz kaldı ki sevdiklerimizin sevmediklerimizin aç mı tok mu olduklarını nasıl bilelim?
Ya akrabalarımız eşimiz dostumuz, onları katığımıza ortak ediyor muyuz?
Onların tok olduğundan nasıl emin olabiliyoruz?
Ne kadar tehlikeli bir durum. Bir tarafta patlayana kadar yiyenler diğer tarafta aç kalanlar
Bir diğer tarafta ise bunlardan bihaber yaşayanlar
Hal böyle olunca da iyi günümüzde kötü günümüzde hastalıkta sağlıkta yanımızda kimse olmazsa elden ayaktan düşene kadar kimseyi katığımıza ortak etmezsek yalnız ölmeye mahkumuz.
Bu her ne kadar evlilik sözleşmesi gibi görünse de bu aslında insanlık sözleşmesi.
Sokak kedilerine köpeklerine sahip çıkmaya çalışan bizler söz konusu, ' İnsan ' olunca her nedense pek bir duyarsızlaşıyoruz.
Zengin bir toplum gibi görünsek de birçok evde açlık hüküm sürüyor ve bu açlık sokaklara kadar taşmış durumda. Bir lokma ekmek için çöpleri karıştıranlar, aç kalıp ekmek çalan çocuklar ve ailelerine ekmek götüremeyen büyükler.
Bu aslında bir toplum sorunu ve insanlık suçu. ' Ben ne yapabilirim ' diyerek kimse bu suçtan kurtulamaz. Herkes en yakınından başlayarak katığına başkalarını ortak ederse bu insanlık suçu en aza inmiş olur. Bir de hani sözüm ona şu yardım dernekleri var ya hani işte onların neye yardım ettiklerini hiç anlayabilmiş değilim.
Bir de hayvanseverler var. Hayvanlara gösterdikleri sevginin ve ilginin milyonda birini ihtiyacı olan çocuklara gösterseler, o miniklerin gözünde korku, hüzün, belirsizlik, huzursuzluk yerine umut oluşurdu.
O gözler ışıl ışıl sevgiyle parlardı
İnsanların ekmeğinden prim yapmaya çalışanlardan hiç bahsetmeyeceğim. Onlardan o kadar çok bahsediliyor ki sayelerinde ülkede yaşanan en önemli sorunlar dahi yalan olup bizler farkında olmadan gündem dışı kalıyor.
Kimse aç kalmayı haketmiyor kötü yaşam koşullarını haketmiyor. Bize bizden başka kimsenin yararı ve zararı dokunamaz.
Katığımızı ihtiyacı olanlarla paylaşalım, ihtiyacı olmayanlarla paylaşalım. Üzüntüler paylaştıkça azalır, sevinçler güzellikler paylaştıkça çoğalır.
İnsana yatırım yapalım, çünkü bizler önce İNSAN' ız!