- Kategori
- Deneme
Öylesine bir mevsim, öylesine sonbahar ki gönlüm...

Yüreğime emrettim bu akşam yeter artık diye... Dinle benimde tecrübelerim var bu sevda yollarıda kendine yazık etme...
Varlığınla ve yokluğunla arasında kalmanın ne demek olduğunu bilirim ben...
Seni yazdığım cümleleri sensiz tamamlamayı bildiğim gibi... Zamanla bir kaç cümlede bir kaç satır aralığında kalmayacaktın yazılarımda olduğu gibi...
Sonunu hiç bir zaman bitiremeyeceğim kitabım gibi ne ilk baskısı olacaktın, ne de son....
Şimdi seni çok uzaklara yolcu ettim... Tanımadığım kalplerin misafirisin.... Bense hala bir kitabın sayfalarında seni tamamlayabilme çabasındayım... Umutlu - Umutsuzca...
Takvimdeki çizikleri kaldırmıştım ya, kopardığım sayfalarımı da yırtıyorum bu akşam tek tek... Yokluğunu her güne yazmamıştım... Zamanın sayfalarına bölmüştüm tek tek... Zamanın tükenmesiydi en büyük gerçek...
O zaman kabullenebilir, aldırmayabilir hatta hak verebilirdim... Sevginle ama sensiz , sevgimle baş etmeyi öğrenebilirdim...
Seni hatırlatmayan yeni bir şarkıyı sevebilirdim... Kısacası sevdiğim sensiz olabilirdim...Benim hiç olmamışım gibi...
Şimdi ben yüreğimin efendisiyim... Emrediyorum... SEVME... Unut artık geçmişi...
Şimdi hüzünlerin biliyorum mevsimi... Belki de sensiz geçirdiğim mevsimlere henüz alışamadım...
Sonbaharın hüznünü şimdi bir başka yaşayacağım... Yazın ve baharın sıcaklığını bilirim... Sen gibi...
Sonbahar ve kışı da öğrendim... Dün gibi...Soğuk ve yağmurlu... Toprak kokusu almış dört bir yanı...
Biliyorum bu yağmurun kokusu...
Bende ki koku senin ve ayrılığın kokusu...