- Kategori
- İlişkiler
ÖzGür AşK!
O gün merdivenlerden yukarı doğru çıkarken yüzündeki tebessümün, kalbimin mutluluk çığlıkları olacağını nerden bilebilirdim ki! Oysa ben, 26 yaşında gideceği yolu şaşırmış adım atmaya çalıştıkça yalpalayan öylece yolun ortasında kalakalan. Aslında, büyümek zorunda bırakılan bir çocuktum işte! Sanki babam giderken ruhumuda alıp götürmüştü. azapta, arafta ama hayattaydım.... Rüya ve dünya benim için artık aynı bilinmezin içindeydi. Onsuz gözlerimi kırpıştırarak baktığım dünya ise korkutucuydu! O tebessüm, tam da ciğerlerime dolan acıyla birlikte mutsuzluğun dibinden beni söküp çıkarmıştı. Bana tekrar nefes almam için cesaret vermişti. Bugüne kadar aldığım en anlamlı kalp çarpıntısıydı. Yan yana gelemedik hiç! görmek için Asmalımescit'i sabah akşam tavaf eder karşıma çıkınca da yüzüne bakamazdım. Bilmem çok sevmenin yan etkileri olsa gerek... İçimden sokaktaki herkesi çevirip onu anlatmak anlatmak hiç susmamak.... Ulan bu adamı seviyorum işte diye bağırmak gelirdi içimden. Gençtik tabi o zamanlar. Yine olsa yine yaparım ki! kandırdım....
Şimdi bunu okuyan arkadaşlarım aaa evet az çekmedik bu mevzudan dediklerini duyar gibiyim kihkih kolay değil tam 3 yıl beni durmadan dinlediler. Bende sizi seviyorum ?? O biliyordu bu durumu hiç bunu bana karşı kullanmadı. Sadece arada delirmiş olabileceğimi düşündü?? Eminim bu kadar deli dolu sevecek biri daha çıkmadı karşısına, karşıma....çünkü ben sadece onu sevdim. Kim olduğunu bilmeden, öylece amaçsız, o dudaklarındaki tebessümde benden birşeyler olduğu için...gerisi teferruattı bir tutam gökyüzüydü yıldızdı özgürdü işte... zaten bir daha da bu kadar hücrelerime işleyen bir aşk yaşamadım!
"Her yanımız ölüm kokarken ve daha ölmemişsem paylaşmasaydım yazık olurdu!
- Toplam blog
- : 2
- : 94
- Kayıt tarihi
- : 02.10.15
Hayatı yazarak, çizerek ifade etmek... ..