- Kategori
- Gündelik Yaşam
Özgür bir duygu

Kuş kadar hafiflemiş, su kadar berrak hissediyorum artık kendimi. Yalnız kalmanın verdiği inanılmaz güven duygusu kaplıyor her yanımı. Eskiden olsa, bu şöyle oldu, şu şöyle oldu diyerek herkesle her şeyini paylaşan ben; hayatımda her an yanı başımda olanları tek tek kaybederken, aslında bunun bana ne kadar zarar verdiğini fark ettim. Neden mi? Her şeyi sanki onay almadan yapamazmışım duygusu kaplamış meğer her yanımı. Şimdi daha farklı hissediyorum kendimi. Daha da güçlendi sanki özgüvenim. Şimdi daha özgür hissediyorum kendimi. Daha sağlam duruyorum kendime karşı.
Bir şeyi düşünürken sonuca varmayı öğreniyorum. Daha önceki gibi 'dur şuna da sorup fikir alayım' duygusu kalktı nerdeyse tamamen.
Öğreniyorum işte, her yaşta öğrenilecek şeylerden birini daha öğreniyorum. Bu iyi midir yoksa kötü mü düşünmeksizin hem de.
Değişimim başlıyor tekrar. Şimdiye dek bu süreci 2 kez yaşamıştım. İlki çocukluktan çıkma dönemimdi. Ama biraz gecikmişti sanki. Diğeri de olgunlaşma sürecimdi. O süreç bir çok nedenden dolayı duraksamalar yaşadı. Şimdi o “durdur” durumunu tekrar “başlat” ile hayata geçirmeye kararlıyım.
Bakalım, zaman neleri öğretecek ve devamında neler getirecek…
Not: Bu anlatılanların sevdaya dair hiçbir yanı yoktur. O başucumda duran, okumaktan keyif aldığım en güzel kitabım olarak durmaktadır.
Sayfaları hiç tükenmeyecek bir kitap...