Özlem

Ne güzeldi,

Çocuklukta anamın,

Sıcak kucağı.

Hiç doymazdım.

Hep özlemle,

Sarılıp kucaklardım.

Elinden tutup,

Gözlerine bakınca,

O küçücük yüreğim

Umut içinde,

Pır pır eder,

İçim sevinçle dolardı…

Doymadım, anama.

Nasıl geçti,

Onca yıllarım.

Nerde kaldı,

Çocukluğum, gençliğim.

Hani orta yaşlılığım,

Dedem, babam gibi,

Ben de yaşlanıp,

İhtiyarladım.

Özledim,

Çocukluğumu,

Anamın, babamın

Elimden tutuşunu.

Özledim, Bahçelerde,

Koşup oynayışımı.

Dallarından koparıp

Yediğim meyvelerin tadını.

Her halde artık, sona geldim.

Şimdi daha çok özledim,

Harman zamanı,

Toprağa yatak serip,

Yatıp, uyumayı…

29.04.2014

Cahit KARAÇ

1953 yılında Kahramanmaraş İli, Elbistan İlçesi, Akveren Köyü doğumluyum. Ankara Kimya Meslek Lis..