- Kategori
- Deneme
Özlemeye dair

Yine öylesine girdiğim bir adreste, öylesine bir yazı okurken, özlediklerini gördüm..
Özlem; ne güzel bir şey ki, özlenilenle bağlantıyı hiç kopartmıyor. Özlem; öyle vefalı ki, yaşanmışlıkları hiç unutturmuyor. Hayata dair ne varsa yaşanmışlık, hepsi sende öyle bir iz buluyor ki, bu çok başka. Bazen gerçekten anlatılmıyor!
Anlatamadıklarımdan dile gelenler ise sadece bir bukle. O bukle ki işte şöyle... Sabahları kuş seslerine karışmış, çeşmenin sesiyle uyanmak eski mahallemizde... Gün ışıyana kadar, köyde herkes bir köşede muhabbete dalmış saati unutmayı yaşamak...
Kahvaltıda babamın kapıya çıkması ve sımsıcak muhabbete eklenmiş simit kokusu ki onun en sevdiği dostu bir yudum çayla kahvaltıya başlamak... Akşam ezanından sonra annemim dışarıda olmamıza kızdığı ama yapmaktan hiç geri kalmadığımız gece saklambaçları... Gün patlamaları. Bir yere giderken, sürekli nereye gittiğimizin sorulduğu, kapı önlerindeki yaşlılara verilen yanıtlara rağmen, tebessümle yola devam ediş. Halı yıkamalarındaki oluktan avuçlara doldurulan suyla sırılsıklam olma... Bir gezinti ikindi sonrası ve annemim yol kenarında topladığı papatyalardan başıma taktığı o bakmaya doyamadığım taç...
Kardeşimin aynı halleyi aldıkları halde birbiri ile ölçüp, büyüğünü ben alacağım telaşındaki gülüşme ve yaptığının şakasına kahkahalara boğulma... Yıllar sonra olmasına rağmen-tabiri caizse-kocaman kız olmuşken:) salıncağa bineceğim deyip bir koşu salıncağa oturma sevinçle ve annemin beni sallamaları... O hiç yorulmadan, defalarca koştuğumuz ve tekrar tekrar kaydığımız kayıklar... Okula giderken, düşeceğim korkusuna rağmen ayakta kayma heyecanı ve bir türlü kayamama (korkudan:)... köyde kır kokularına karışmış sevda türküleri... Çeşmeden su olmayan evimize bidonlarla su taşımanın yaşattığı haz... Evdeki halımızın karelerinde sektirdiklerim. Sek sek oynama güya:)
Kışın kapımızın önüne kadar dolduğu bir gün annemden ilk kez kardan adam yapmayı öğrendiğimiz gün..Ve yıllarca hep kışın kapımız önünde muhakkak olan, gözleri kömürlü kardan adamımız.. Yaşlıların yüzündeki çizgilerde gördüğün koca bir yaşanmışlığa rağmen, gözlerindeki pırıl pırıl bakışa dayanamama ve kirpiklerinin ıslanması ardından. Annemin dizine başımı koymak namaz sonrası seccade üzerinde...
Çocukların, o her şeyden habersizce bir oraya bir buraya koşuşturmalarını izlemek ve aslında ne sayfanın yeteceği ne de zamanın müsaade edeceği koca bir hayata bakış... O kadar çok şey var ki mutluluğa, özleme dair ve iyi ki yaşanmışlar ki ben özlemedeyim. O duygu varsa içimde ben hala yaşamadayım... Her saniye benim o duyguma bir özlem daha düğümlemekse, ben öyle çok şey yaşıyor ve ÖZLÜYORUM Kİ...
(Özlemimin kaleminden. 27/04/2008)