- Kategori
- Doğal Hayat / Çevre
Özlemim... Yeryüzü olmak...

Özlemim... Yeryüzü olmak...
Özlemim...Bir vadinin kuytusunda, nemli bahar kokulu bir akşamüstü, uzun taze otların arasına kurulmuş çadırın yakınında ateş yakmak.
Kurumuş dalların odun kokusu, az öteden akan suyun sesi... Ve kızıla bürünen gökyüzünü izlemek, ağaçların arasından.
Geceye dönerken gün, ateşin üzerindeki isli tastaki kaynayan suyla çay yapmak ve uzanmak toprağa boylu boyunca...
Derin bir suskunluğa bürünürken doğa, akşam yelinin vadilerden süzülüşünü hissetmek ve ninni gibi gelen uğultusunu dinlemek...
Özlemim... Doğanın yüreğinde arınmış olmak "ben" denen benden. Sıyrılmak bütün gereksiz giysilerde ve kelimelerden.
Çimeni koklamak, akan suya dokunmak ve onun sesiyle uyumak...
Gecenin üçünde, keçiboynuzu ağaçlarının ardından ışıyan dolunayı izlemek, ateş sönmeye yüz tuttuğunda, yakın dallara konan puhu kuşlarını selamlamak...
Özlemim... Yeryüzü olmak...
Kadim bilgenin yüreğinde yolculuk...
Burcu Barış Künar