Pamukkale kasabasını üzüntüyle izlemek

1970'li yıllarda çocuk denecek yaşlarda ilk kez Pamukkale'ye gelmiş olup, Pamukkale'nin altında yer alan Pamukkale kasabasından herhangi bir şey hafızama girmemişti. Yıllar sonra ilk defa, bu sefer bir turist rehberi olarak 1993'de Pamukkale'ye geldim ve Norveçli ve diğer milliyetlerden gruplarımla Pamukkale'de olmaktan büyük haz duydum. Şu anda Pamukkale'ye gecelemeli turlarda iki kalış merkezi alternatifi var: Karahayıt Köyü ve Pamukkale Kasabası. Karahayıt Köyü, makul fiyatlı aile pansiyonları yanında yüksek kaliteli otellere sahip ve şu an için baskın çıkan kalış merkezi niteliğine sahip. Pamukkale kasabası ise pansiyon ve Karahayıttaki otellerle rekabet edemeyecek nitelikte daha düşük yıldızlı otellere sahip.

Karahayıt bölgesindeki otellerde kalırken, köy merkezini ziyaret ederek köy yaşamını da tadıyorsunuz. Ancak benim favorim her zaman Pamukkale kasabası olmuştur. Ancak, son dönemde gerek yaz gerek kış ziyaretlerimde, eskiden bildiğim Pamukkale kasabası ile şimdiki Pamukkale kasabasını kıyasladığımda, içimi hüzün kaplıyor.

Sempatik Pamukkale kasaba sokakları, el işlerini oteller önünde satmaya çalışan kasaba kadınları, sıcacık atmosferli kafe ve barlar, sokaklarda dolaşan turist grupları 1990 ların ilk yarısından aklımda kalanlar. Şimdi ise Pamukkale Kasabası, özellikle yaz ayları dışındaki dönemde turizm olarak yarı hayalet şehre benziyor. Türk turizminin genel sorunlarının yansıması tabii ki bu süreçte etkili olmuş, bir de "ilk önce Karahayıt otelleri dolar, artanlar Pamukkale Kasabasına gelir" gibi bir anlatım da geçerli olsa gerek. Tabii ki, Pamukkale kasabasında birlik eksikliği de bunda sorumlu olsa gerek. Ne acı ki, hem traverten bölgesine yakınlığı, hem de o sempatik kasaba atmosferi ile Pamukkale kasabası layık olduğu yerde değil.

Karahayıt bölgesine göre daha sade otelleri olsa da, Pamukkale kasabasının atmosferini tercih ederim. Bu nedenle, yerli turistlerimizin Pamukkale kasabasında da kalarak buraya destek vermesini isterdim.