- Kategori
- İş Yaşamı - Kariyer
Paranın akla saygısı yok!

Benim ofis yine ana baba günü.
Son günler de hep böyle
Yakın arkadaşlarım bu durum için bir tabir söylüyorlar fakat bu tabiri yazmanın imkânı yok...
Küçük bir ipucu vereyim.
Sonu "baba tekkesi" diye bitiyor...
Bu hafta çok enteresan bir hafta oldu benim açımdan.
Pazartesi gününden, bu yana yaşadığım bir soğuk algınlığı var. Soğuk algınlığının "bonusu" ses kaybı.
Konuşamıyorum!
Benim gibi bir adam için konuşamamanın ne anlama geldiğini bilemezsiniz.
"Konuşamıyorum" diye, gelen çakılıp kalıyor. Kendilerince intikam alıyorlar... Konuşmalarına nefeslenmek için ara verdiklerinde, bir iki kelimede ben söyleyeyim diyorum ama nerdeee!!!
Yaptığım telefon konuşmalarının detaylarını anlatsam yıkılırsınız.
En son bir müşteri ile telefonla anlaşabilmek adına, ruhumu teslim ediyordum.
Bir ara bademciklerim düşecek zannettim.
Aklıma gelmişken, döviz hakkında her önüne gelen yorum yapmasın, ne olur.
Gına geldi komplo teorisi dinlemekten.
Adamlar dolardan konuya bir giriyorlar, Avrupa Birliğine giriş sürecinden çıkıyorlar
Lafın özü çok dinledim bu hafta.
"Ne dinledin?" diye sorun
Proje!
İşler kesat ya canı sıkılan kendini projeye vuruyor.
Dinlediklerimin arasında çok uçuk olanlar da var.
Çok mantıklı olanlar da!
Yalnız olayda şöyle bir tezat var.
Mantıklı proje sahiplerinin finansal dayanağı (parası),
Parası olanlarında elle tutulur projesi yok.
Nasıl bir çelişkiyse bu?
İnanın ben bu işin içinden çıkabilmiş değilim.
Çözüm üretme adına parası olanlarla, projesi olanları aynı platformda, buluşturmayı denedim.
İki tarafta birbirine pas vermedi.
Anladım ki aklı olanın, parası olana...
Parası olanın aklı olana hiç saygısı yok!
Aklı ve parası olan insanlarda var.
Var ama!
Acaba onlar neden benim tekkeye gelmiyor?
Cevap Konfüçyüstan
"İyi yaşamayı sonraya bırakan; yolunda ırmağa rastlayıp da akıp geçmesini bekleyen adama benzer. Irmak hiç durmadan akıp gidecektir."