- Kategori
- Güncel
PATLAMAYA HAZIRIZ!

Sosyal patlama nasıl olur? İnsanlar neden isyan eder? Ve bir yazar böyle bir ülkede nasıl eline kalem alır?
Kendimi bildiğim o ilk zamanları hatırlıyorum. Siyah-beyaz televizyonumuzda İran-Irak savaşına şahit olmuştum. Hayretler içinde bakakalmıştım. İnsanlar birbirini öldürüyordu. Niye? İşte bugün de öyle oluyor, hiçbir şey değişmiyor…
Evet, yazmak istemediğim doğru… Her sabah metrobüse bindiğimde yanımdan geçen lüx arabalarda insanları yüksek sesle müzik dinlerken; kendimi, zekamı, ailemi sorgularım. Kıskanmam ya da ayıplamam kimseyi ama daha mı aptalım? Ailem daha mı beceriksiz veya onlar bu paraları nereden bulurlar diye kendimi sorarım… Ve sonuç: Aptal değilim elbette ve ailem de işe yaramaz değil ayrıca! Herkesin hataları vardır fakat birileri bu ülkede çok fena para kazanıyor biliyorum. Çalışmakla, alın teriyle kazanılmıyor bu paralar! Birileri yukarılara bir yerlere fazlasıyla yalakalık yapıyor bunun da farkındayım ve benim gibi farkında olanlar da çoğunlukta…
İşte sosyal patlama böyle başlar, sende yoksa ve başkalarında fazlasıyla varsa hem de onların üstlerde bir yerlerde eli-kolu uzunsa, arkası sağlamsa…
Sonra ne olur? Ahmet yeni araba alır, çünkü Ahmet yukarılardan birilerinin aracılığıyla yeni bir ihale almıştır. Karnı toktur senin karnında ise ay sonu sancıları vardır, arabayı ise ancak rüyanda görürsün…
İşte böyle isyan eder insan, hayata, var olan düzene, iktidara, rejime… Böyle sokağa dökülür, karnı açsa, yarası varsa insanın… Ve birileri de onun yarasına tuz basıyorsa hepten bağırır acıdan, susturamazsın… Ortadoğu’da böyle yaptılar işte böyle oldurdular. Açık yarayı kaşıdılar, bağırttılar…
Peki şimdi ne oluyor? Her gün dünya’da yüzlerce insan ölüyor…
Türkiye çok mu mutlu? Elbette ki hayır… Herkes ölümüne nefret ediyor birbirinden… Önce kendi içimizden kardeşimizden veya akrabağımızdan nefret ediyoruz. Kıskanç bir milletiz biz birbirimizi kıskanıyoruz. Bu kıskançlık ayrımcılığa gidiyor, ayrımcılıkta teröre…
Kadınlar ölüyor benim ülkemde, her gün kadın, erkek, çocuk ölüyor… Haberleri izleyemiyorum…
Ve böyle bir ülkede yazmaktan nefret ediyor, kuruyor ellerim…
Aslımı kaybediyor, robot gibi mekanik, akılsız ve çaresizim…