Pembe..

Biraz önce sokakta yürürken, on-onbeş metre uzağımdan bir anne ve annesinin kolundan tutunmuş, üç veya dört yaşlarında cici bir kız çocuğu seke, seke hem oynuyor, hem de yüzü gülücükler saçarak bana doğru geliyorlardı.
Aramızdaki mesafeye iki-üç metre kala, sokakta öğrencilik yıllarımda bile yapmadığım hareket'i yaptım cici kız'a laf attım:) ! "Hep gül, hep gül, ömürboyu gül..." dedim.
Çocuk o kadar tatlı ki. Üstelik sabah'ın ilk saatler'inde güle-oynaya yürüyor..

O çocuk, büyüyünce gülemeyecek, etrafına gülücükler sacamıyacak. Sabah farklı uyanacak. İnsanlar'a farklı bakacak.

Kimsenin hakkı yok, o çocuğun hayallerini yıkmaya..!
Kimsenin hakkı yok, o çocuğun pembe dünyasını soldurmaya..!

Belli ki o çocuk sanat ruhludur..
Gülüyor ve seke-seke oynuyor..

Lütfen...
Lütfen...
Karartmayın çocuklarımızı..
Siz yönetenler!..

Sevgiler..