- Kategori
- Öykü
Peyote'de ilkbahar - Bölüm 13

arkası haftaya...
Not: Yurtdışı seyahatim yüzünden arkası yarınlara biraz ara vermek zorundayım. Haftaya görüşmek üzere...
BÖLÜM 13 - Hayatı fondiplemek
Üçüncü bira şişesinin de dibi gelmişti. Dirim mutfağa gidip buzluktan bir şişe daha aldı. Bir de ağzını tatlandırsın diye biraz kiraz...
-Sen de ister misin İkibira? dedi Dirim elindeki kirazları göstererek. İkibira en kötü sesiyle öterek kanepenin üzerinden havalandı ve Dirim'in omzuna kondu. Dirim derin kabın içine elini sokup bir kaç tane kiraz çıkardı İkibira için ve çalışma masasının üzerine koydu. İkibira küçük bir sıçramayla masanın üzerine kondu ve kirazları didiklemeye başladı. Çekirdeklerini de bir güzel ayıklayıp yere atıyordu.
-Bir daha kiraz vermeyeceğim sana İkibira. Kafesine çevirdin yine ortalığı!
İkibira istifini bozmadan kirazları yemeye devam etti. Hepsini yiyip bitirince de Dirim'e sataşmaya başladı.
-Offf ! Git başımdan aptal kuş! Seninle oynayacak ne keyfim ne de vaktim var. Al kirazların hepsini. Ben biraz yazı yazacağım.
Kalemini eline alır almaz Polen'i düşündü. Tuhaf bir acı hissediyordu içinde. Fırtınasız, sakin bir acı. Kalem de bunu hissetmiş olacak ki en yumuşak yazısıyla adeta kağıdı okşarcasına Dirim'in düşündüklerini yazmaya başladı:
<ı>ı>
<ı>Bu içtiğim bira değil ı>
<ı>Yudum yudum seni içiyorum aslındaı>
<ı>İçtikçe gitgide belirginleşiyor hayalinı>
<ı>Yanımdaı>
<ı>Ve yumuşacık tadını alıyorumı>
<ı>Dudaklarımdaı>
<ı>Sevişiyoruz sessizceı>
<ı>Gecenin karanlığındaı>
<ı>Simsiyah ışıkların altındaı>
<ı>Daha çok sevebilmek için seniı>
<ı>Fondip yapıyorum hepsiniı>
<ı>Biram bitiyorı>
<ı>Sen gidiyorsun!ı>
<ı>Ben düşünüyorum:ı>
<ı>Acaba fondip yaptığımı>
<ı>Benim hayatım mıydı?ı>
<ı>ı>
Kalem, şiirin en başına "<ı>HAYATI FONDİPLEMEK" ı>yazdı.
Dirim, kendi düşüncelerini inkar edercesine kalemin yazdıklarını beğenmedi ve kağıdı buruşturup çöpe attı. O kadar yakın mesafeden çöp kutusunu ıskalamıştı. Birasını açıp soğuk bir yudum aldı. Kalem ısrarla yazmaya devam ediyordu:
<ı>Çırılçıplak bir el uzandı gökyüzündenı>
<ı>Islaktı dokunduğumdaı>
<ı>Ve bin parçaya bölündü birdenı>
<ı>Ona sımsıkı sarılıncaı>
<ı>Kırmızı oldu yağdı içimeı>
<ı>Yine gökyüzündenı>
<ı>Sonra gürlediı>
<ı>Anlat nedir derdin? dediı>
<ı>"Özledim yari, hem de çok özledim" dedimı>
<ı>Yapacak bir şey yok dediı>
<ı>Ve gittiı>
<ı>ı>
<ı>Kaldım yine bir başımaı>
<ı>Bu ıssız ildeı>
<ı>Ben de mi gitsem ne yapsamı>
<ı>Dedim kendi kendimeı>
<ı>Deli bir at geldi yanımaı>
<ı>Tuttum onu, atladım sırtınaı>
<ı>Uçtum yare doğruı>
<ı>Vardım kapısınaı>
<ı>"Özledim yari, hem de çok özledim" dedimı>
<ı>Ne bir ses geldi yardanı>
<ı>Ne de bir sedaı>
<ı>ı>
<ı>Gözlerimi kapadımı>
<ı>"Boncuk gözlüm" yazdımı>
<ı>Gül dudağını çizdimı>
<ı>Varıp gittim bir hanaı>
<ı>Hancı dedi dertlisinı>
<ı>Bütün huriler seninı>
<ı>Bir baktım ki her yerdeı>
<ı>Sıra sıra hurilerı>
<ı>Şarkılar söyledilerı>
<ı>Baş tacısın dedilerı>
<ı>Yine güldüremedilerı>
<ı>Hancı sordu bir dahaı>
<ı>Derdini anlat banaı>
<ı>"Özledim yari, hem de çok özledim" dedimı>
<ı>Bir içki ister misin?ı>
<ı>Bu defa benden olsun, dediı>
<ı>ı>
<ı>Sonunda sazı aldımı>
<ı>Düştüm tozlu yollara ı>
<ı>Türküler yazdım yareı>
<ı>Sordum onu kuşlaraı>
<ı>Bir derviş gördüm bir günı>
<ı>Soğuk suyun başındaı>
<ı>Halim sordu nicesinı>
<ı>"Özledim yari, hem de çok özledim" dedimı>
<ı>Başımı okşadı dervişı>
<ı>Islak ve çıplaktı eliı>
<ı>Bu kafayla oğlum senı>
<ı>Daha çok özlersin dediı>
<ı>ı>
Dirim, bu yazdıkları için kaleme çok kızmıştı. Oysaki kalemin hiç suçu yoktu. Dirim ne hissederse o da onu yazıyordu. Ama Dirim bunu kabullenmek yerine kalemi masaya attı. Kalem de buna kızınca bütün yazdıklarını karalamaya başladı. Ta ki kağıt yırtılana kadar. Dirim bir eliyle yırtılan kağıdı buruşturup çöpe attı- bu sefer çöp kutusunun içine atmayı başarabilmişti- diğer eliyle de kalemi odanın ortasına doğru fırlattı.
-Manyak kalem! Ne o, beş yüz yıl öncesi Saray edebiyatını kullanarak benimle dalga mı geçiyorsun? Bu kafayla daha çok özlermişim. Hem özleyecek bir şey yok ki. O hala burada. Onu her gün görebilirim istersem. Ama görmeyeceğim. Bu beni daha fazla üzmekten başka bir işe yaramaz çünkü.