Polen çarpması

Anla güzel sana aşık değilim

Sabah akşam seni düşünmüyorum

Yalnız dinlediğim her müzikte seninle dans etmiyorum

Geçerken çiçekçinin önünden

Güllerde seni görmüyorum

Ey güzel boşa hayal kurma

Bahar coşkusuna yemyeşil yapraklarla eşlik eden bu parkta

Kıpkırmızı ahşap banka uzanmış

Masmavi gökyüzünü seyretmeyi bırakıp

Seninle el ele dolaşmak

Sırtını nemli bir ağaca yaslayıp

Senle koklaşmak istemiyorum

İpek gibi yumuşak yeşil çimler arasında yuvarlanırken

Zaten sonu hep sevmiyor çıkan o papatya fallarına

Senin adınla bakmıyorum

Bu koskoca şehirde ne güzeller var bilsen

Onlar umurumda değilse senin bunla hiç alakan yok

Ben yalnızca daha ideal olanı arıyorum

Boşa zorlama kapıları

Sana aşık değilim işte

Kış uykusundan uyanmış aç bir arı gibisin

Neden ısrarla rüyama giriyorsun anlamıyorum

Fotoğrafların dolanıyor elime her yerden

Albümlerden ekrandan içine daldığım kalabalıklardan

Bunlarla tutsak edemezsin beni uğraşma

Bu tuhaf oyunda benim hiç suçum yok inan

Hangi büyüyle

Hangi tanrı bağladı kaderini bana bilmiyorum

Değil ilk orta ve son aşkım

Şu baharda

Aşk çiçekleri polenlerinin çarptığı bir anda

Yüksek ateşe kapılıp yazdığım bir şiire bile konu olmazsın